Ο Cihat Yaycı επαναφέρει τη θεωρία των EGAYDAAK και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στους βράχους Kaz – Παράλληλα ανοίγει ξανά θέμα Κρήτης
Νέα εστία ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης επιχειρεί να αναδείξει ο απόστρατος Τούρκος ναύαρχος Cihat Yaycı, επαναφέροντας στο προσκήνιο τις γνωστές τουρκικές θέσεις περί αμφισβητούμενων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο.
Ο Yaycı, που έχει συνδεθεί με τη διαμόρφωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», αναφέρεται στους βράχους Kaz, τους οποίους η ελληνική πλευρά αποκαλεί «Χήνα», υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή δεν προκύπτει από τις διεθνείς συνθήκες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στους συγκεκριμένους βράχους έχει αποτυπωθεί η ελληνική σημαία, γεγονός που παρουσιάζει ως ένδειξη ελληνικής προσπάθειας να κατοχυρωθεί στην πράξη η κυριαρχία στην περιοχή.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι βράχοι βρίσκονται περίπου 4,2 ναυτικά μίλια από τη Ρόδο και χρησιμοποιεί την απόσταση αυτή ως βασικό επιχείρημα για την αμφισβήτηση του καθεστώτος τους.
Η τουρκική θεωρία των EGAYDAAK
Στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του βρίσκεται η τουρκική θέση περί EGAYDAAK, δηλαδή νησιών, νησίδων και βράχων για τους οποίους η Άγκυρα υποστηρίζει ότι δεν μεταβιβάστηκε η κυριαρχία στην Ελλάδα.
Ο Yaycı συνδέει το ζήτημα με το καθεστώς που διαμορφώθηκε μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη μεταβίβαση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία στην Ελλάδα με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.
Κατά την ερμηνεία που παρουσιάζει, όταν υπογράφηκε η Συνθήκη της Λωζάνης τα χωρικά ύδατα είχαν εύρος τριών ναυτικών μιλίων. Ως εκ τούτου, υποστηρίζει ότι οι βράχοι Kaz, εφόσον βρίσκονται πέρα από αυτή την απόσταση, δεν περιλαμβάνονταν στα εδάφη που μεταβιβάστηκαν μαζί με τη Ρόδο.
Πρόκειται για τουρκική ερμηνεία του καθεστώτος κυριαρχίας, η οποία δεν θα πρέπει να συγχέεται με διαπιστωμένη αλλαγή του διεθνούς καθεστώτος της περιοχής.
Η σύνδεση με τις θαλάσσιες ζώνες
Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ισχυρισμός του Yaycı ότι η αποτύπωση της ελληνικής σημαίας στους βράχους δεν αποτελεί απλώς συμβολική κίνηση.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα σημείο αναφοράς για την επέκταση των χωρικών υδάτων και των θαλάσσιων ζωνών της.
Με αυτόν τον τρόπο, ο Τούρκος απόστρατος ναύαρχος εντάσσει το ζήτημα των Kaz στη γενικότερη τουρκική επιχειρηματολογία για το Αιγαίο και τις θαλάσσιες ζώνες.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο ζητήματα που συνδέονται με την τουρκική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις διαφωνίες Αθήνας και Άγκυρας για το καθεστώς συγκεκριμένων νησίδων και βραχονησίδων.
Επαναφέρει και το ζήτημα της Κρήτης
Παράλληλα, ο Cihat Yaycı επαναφέρει στην τουρκική δημόσια συζήτηση και το ζήτημα της Κρήτης, εστιάζοντας στην ιστορία του μουσουλμανικού πληθυσμού του νησιού.
Ο ίδιος χαρακτηρίζει την ιστορική διαδρομή των Κρητών μουσουλμάνων ως μεγάλη ανθρωπιστική τραγωδία και υποστηρίζει ότι το θέμα δεν έχει αναδειχθεί επαρκώς στην Τουρκία.
Στο πλαίσιο αυτό, ζητά την ενίσχυση της ιστορικής έρευνας, τη συγκέντρωση αρχειακού υλικού και την παραγωγή κινηματογραφικού έργου που θα παρουσιάζει την ιστορία των Κρητών μουσουλμάνων από την τουρκική οπτική.
Ο Yaycı επικαλείται, μεταξύ άλλων, μαρτυρίες για βιαιότητες που σημειώθηκαν κατά την περίοδο των συγκρούσεων στην Κρήτη και περιγράφει περιστατικά φυγής μουσουλμανικών οικογενειών προς τις απέναντι ακτές της Ανατολίας.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν μέρος της ιστορικής αφήγησης που παρουσιάζει ο ίδιος και θα πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο των ευρύτερων ιστορικών γεγονότων και των διαφορετικών ιστοριογραφικών προσεγγίσεων για την Κρήτη.
Το μήνυμα του Yaycı
Ο Τούρκος απόστρατος ναύαρχος υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρέπει να επαναφέρει την ιστορία της Κρήτης στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης και να μεταφέρει στις νεότερες γενιές τη δική της ιστορική οπτική.
Παράλληλα, η αναφορά του στους βράχους Kaz επαναφέρει ένα διαφορετικό, αλλά εξίσου ευαίσθητο ζήτημα: τις τουρκικές αμφισβητήσεις για το καθεστώς συγκεκριμένων νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου.
Οι δύο παρεμβάσεις, αν και αφορούν διαφορετικά ιστορικά και γεωπολιτικά ζητήματα, εντάσσονται στη γενικότερη επιχειρηματολογία του Yaycı για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τη θέση της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν οι συγκεκριμένες αναφορές θα παραμείνουν στο επίπεδο της δημόσιας παρέμβασης ενός Τούρκου απόστρατου αξιωματικού ή εάν θα αποκτήσουν ευρύτερη πολιτική και διπλωματική διάσταση.
Περισσότερα :https://www.bankingnews.gr/