Η Σάμος ξανά εκτός από την τουριστική προβολή της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, καθώς ακόμη μία δράση που αφορά τη διεθνή προβολή του τουριστικού προϊόντος του Βορείου Αιγαίου περιορίζεται στη Λέσβο και τη Χίο, αφήνοντας εκτός το νησί που δικαίως αναρωτιέται πλέον αν αποτελεί ισότιμη προτεραιότητα για την Περιφερειακή Αρχή.

Η νέα δράση αφορά τη σκανδιναβική αγορά και ειδικότερα τη Νορβηγία, με τη φιλοξενία της Νορβηγίδας αρχισυντάκτριας και ιδρύτριας της ταξιδιωτικής πλατφόρμας Travelletters, Yelena Eriksen, η οποία θα επισκεφθεί τη Λέσβο και τη Χίο από τις 21 έως τις 26 Σεπτεμβρίου. Στόχος είναι ένα εκτενές δημοσιογραφικό αφιέρωμα που θα αναδείξει την αυθεντικότητα, τον πολιτισμό, την ιστορία, τη γαστρονομία και τις εμπειρίες των δύο νησιών, με έμφαση μάλιστα σε ταξιδιώτες άνω των 45 ετών και στην προσέλκυση επισκεπτών εκτός της περιόδου αιχμής.

Όλα αυτά είναι απολύτως θεμιτά και αναγκαία για τον τουρισμό του Βορείου Αιγαίου. Το ερώτημα όμως είναι γιατί, για ακόμη μία φορά, η Σάμος δεν βρίσκεται μέσα στον σχεδιασμό.

Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που η Σάμος απουσιάζει από δράσεις τουριστικής προβολής της Περιφέρειας. Και όταν μια «παράλειψη» επαναλαμβάνεται, τότε εύλογα παύει να αντιμετωπίζεται ως τυχαίο γεγονός και μετατρέπεται σε πολιτικό ζήτημα.

Γιατί ακριβώς η Σάμος δεν επιλέχθηκε για τη συγκεκριμένη αγορά; Ποιος αποφάσισε ότι η Νορβηγίδα δημοσιογράφος θα επισκεφθεί Λέσβο και Χίο και όχι και τη Σάμο; Με ποια κριτήρια λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις; Ποιο είναι το συνολικό σχέδιο της Περιφέρειας για την τουριστική προβολή της Σάμου; Πόσες αντίστοιχες δράσεις έχουν πραγματοποιηθεί για το νησί και πόσες για τα υπόλοιπα νησιά του Βορείου Αιγαίου;

Και το σημαντικότερο: γιατί η Σάμος μένει τόσο συχνά εκτός όταν πρόκειται για διεθνείς αγορές, δημοσιογραφικά ταξίδια και στοχευμένες καμπάνιες;

Το οξύμωρο είναι ότι η ίδια η λογική της συγκεκριμένης δράσης θα μπορούσε να περιγράψει τη Σάμο. Πολιτισμός, ιστορία, γαστρονομία, κρασί, φυσικό περιβάλλον, παραδοσιακοί οικισμοί, μοναδικές εμπειρίες και δυνατότητα ανάπτυξης του τουρισμού πέρα από τους μήνες αιχμής. Αν αυτά αποτελούν τα «εργαλεία» με τα οποία η Περιφέρεια επιχειρεί να διεισδύσει στη σκανδιναβική αγορά, τότε είναι δύσκολο να εξηγηθεί γιατί ένα νησί με τόσο ισχυρό πολιτιστικό και τουριστικό κεφάλαιο απουσιάζει.

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να προβάλλονται η Λέσβος και η Χίος. Το αντίθετο. Όλα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου πρέπει να προβάλλονται. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Η Περιφέρεια δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική ότι κάθε φορά κάποια νησιά θα βρίσκονται στη βιτρίνα και η Σάμος θα περιμένει τη σειρά της.

Οι Σαμιώτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν αν υπάρχει συγκεκριμένη και μετρήσιμη στρατηγική για την τουριστική προβολή του νησιού τους ή αν η Σάμος έχει αφεθεί στην τύχη της. Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πόροι, δράσεις, αγορές-στόχοι και αποτελέσματα. Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν γιατί ένα νησί που μπορεί να προσφέρει ακριβώς τις εμπειρίες που αναζητά ο σύγχρονος ταξιδιώτης δεν βρίσκεται συστηματικά στο επίκεντρο αντίστοιχων ενεργειών.

Και εδώ η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από υπηρεσιακές διαδικασίες. Την Περιφέρεια διοικεί συγκεκριμένη πολιτική αρχή και ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου έχει την ευθύνη για τις κεντρικές επιλογές και τις προτεραιότητες της Περιφέρειας.

Επομένως, το ερώτημα είναι πλέον καθαρό και δεν χωρά επικοινωνιακές υπεκφυγές: η Σάμος αποτελεί ισότιμη προτεραιότητα για την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου ή όχι;

Γιατί αν αποτελεί, οι Σαμιώτες περιμένουν να το δουν στην πράξη. Αν δεν αποτελεί, οφείλουν να γνωρίζουν το γιατί.

Η Σάμος δεν ζητά να αποκλειστεί κανένα άλλο νησί. Δεν ζητά προνόμια και δεν ζητά χάρες. Ζητά αυτό που δικαιούται: ισότιμη αντιμετώπιση, σοβαρό σχεδιασμό και πραγματική παρουσία στις διεθνείς αγορές.

Γιατί το Βόρειο Αιγαίο δεν είναι δύο νησιά. Είναι και η Σάμος.

Και όταν η Σάμος μένει ξανά και ξανά έξω από τις σημαντικές δράσεις προβολής, κάποια στιγμή η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να σταματήσει να θεωρεί ότι οι πολίτες δεν βλέπουν.

Βλέπουν. Συγκρίνουν. Και πλέον ζητούν απαντήσεις.

Το ερώτημα δεν είναι αν η Σάμος αξίζει προβολή. Αυτό είναι αυτονόητο.

Το ερώτημα είναι γιατί εκείνοι που έχουν την ευθύνη της προβολής της δεν φαίνεται να το αντιμετωπίζουν ως εξίσου αυτονόητο.

Ιωάννης Μ.Νέγρης