.
.
«Δεν πρόλαβε να προετοιμαστεί το Δημόσιο»!!!
Πρωτοφανής καθυστέρηση στην συζήτηση της αγωγής που θα κρίνει το ποσό που θα καταβάλλουν περίπου 800.000 συνταξιούχοι (δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι) οι οποίοι ζητούν κατάργηση ή περιορισμό της εισφοράς αλληλεγγύης
Με μια πρωτοφανή καθυστέρηση, με την αιτιολογία πως το δημόσιο (e ΕΦKA) δεν πρόλαβε να προετοιμαστεί, -έξι(6) χρόνια από την κατάθεση της αγωγής και, συνεπώς, την κοινοποίησή της σ’ αυτό- θα συζητηθεί στις 7 Οκτωβρίου στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου το αιτημα για μεταρρύθμιση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ). Η δίκη επρόκειτο να γίνει στις 10 Ιουνίου αλλά αναβλήθηκε λογω της καθυστερησης από την πλευρά του δημοσίου, το οποίο προφανώς «πεταει το τενεκεδάκι παρακάτω», καθώς φέρεται να είναι ειλημμένη απόφαση να υπάρξουν αλλαγές στην καταβολή της. Την βασική αγωγή έχει καταθέσει ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ε.τ Νικ. Αγγελάρας ζητώντας την κατάργηση ή τον περιορισμό της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων η οποία (αγωγή) ουσιαστικά αποτελεί “πιλότο” για όλους τους δημόσιους λειτουργούς και υπαλλήλους.
Η συγκεκριμένη προσφυγή, στρέφεται κατά της εισφοράς αλληλεγγύης απο 3- 14% που πληρώνουν εδώ και 15 χρόνια οι 800.000 συνταξιούχοι του δημοσίου (δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι) με αποδοχές άνω των 1.400 ευρώ μικτά. Αποτελεί ουσιαστικά έναν “πιλότο” για τις διεκδικήσεις τόσο των συνταξιούχων του δημοσίου όσο και ιδιωτικού τομέα (οι τελευταίοι με προσφυγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο).
15 χρόνια
Η δικαστική διαδρομή της εισφοράς αλληλεγγύης που επιβλήθηκε ως ένα απο τα πρώτα μετρα των μνημονίων το 2010, είναι πολυκύμαντη. Αφορά περίπου 800.000 συνταξιούχους με αποδοχές άνω των 1400 ευρώ μικτά, μεταξύ των οποίων δικαστές, δημόσιοι υπάλληλοι και ιδιωτικοί. Το ποσό που καλούνται να καταβάλλουν κάθε μηνα οι συνταξιούχοι είναι σε πολλές περιπτώσεις υπέρογκο. Η εισφορά κρίθηκε αντισυνταγματική για όλους τους συνταξιούχους με δυο αποφάσεις της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου το διάστημα 2017-18 ( 244/17 και 32/18 , πρόεδρος Νικ. Αγγελάρας) , όμως η απόφαση αυτή δεν εφαρμόστηκε ποτέ από το δημόσιο.
Νεα απόφαση
Κι ενώ αυτή η απόφαση δεν εφαρμόστηκε, το 2021, η Ολομέλεια (1477/21 υπό την προεδρία του Ι.Σαρμά) ήρθε να ανατρέψει πάλι τα δεδομένα, αφού έκρινε πως η έκταση της αντισυνταγματικότητας που αποφάσισε η Ολομέλεια το 2017-18 εξαντλείται στις 31/12/2018, αφού άλλαξαν οι συνθήκες, παρότι πλεον η χώρα ηταν εκτος μνημονίων.
Το 2022 υποβλήθηκαν νέες προσφυγές απο τους συνταξιούχους με αφορμή την κατάργηση της άλλης ειδικής (φορολογικής) εισφοράς αλληλεγγύης για τους εν ενεργεία υπαλλήλους και λειτουργούς. Οι συνταξιούχοι επικαλούνται αλλαγή συνθηκών για την κατάργηση ή περιορισμό της εισφοράς, αλλά πάνω από 4 χρόνια μετά δεν έχουν εκδικαστεί ακόμα!
Επιχειρήματα
Στην προσφυγή (σχέδιο για 800.000 συνταξιούχους) ο κ. Αγγελάρας παραθέτει νομικά και ουσιαστικά επιχειρήματα για την κατάργηση ή τον περιορισμό της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων. Ενδεικτικά, νομικές πηγές αναφέρουν πως η μεταρρύθμιση, τουλάχιστον της ΕΑΣ είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ. Και τούτο διότι:
«1.Θεμέλιο της Έννομης Τάξης αποτελεί η Ισότητα με τη συνιστώσα της Διορθωτικής Δικαιοσύνης την Αναλογικότητα.
2.Το βάρος της επίτευξης δημοσιονομικής σταθερότητας πρέπει να κατανέμεται μεταξύ όλων των κατηγοριών των πολιτών, αφού η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών είναι προς όφελος όλων. Τούτο δε διότι δεν είναι επιτρεπτό, αντί της προώθησης διορθωτικών μέτρων ή της είσπραξης των φορολογικών εσόδων από την μη εφαρμογή των οποίων ευνοούνται άλλες κατηγορίες πολιτών, να διατηρείται μονίμως σε συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών, αυτή των συνταξιούχων, βάρος που έχει επιβληθεί προς αντιμετώπιση της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, ώστε η σωρευτική, τελικά, επιβάρυνσή της να παραμένει ιδιαίτερα μεγάλη και να καθίσταται πλέον εμφανής η υπέρβαση σε βάρος της των ορίων της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και της αναλογικότητας.
3.Η ΕΑΣ υπολογίζεται επί όλων των συντάξιμων μικτών αποδοχών, πριν δηλαδή από τις άλλες κρατήσεις, μειώσεις και του φόρου. Μάλιστα δε με τον συντελεστή του τελευταίου κλιμακίου, στον οποίο συμβαίνει να εμπίπτουν, ενώ δεν επιβαρύνονται μόνο αυτές, οι οποίες δεν υπερβαίνουν το ποσό των 1.400 ευρώ μηνιαίως, πράγμα που καθιστά έτι προφανέστερο τον ασύμμετρο και ισοπεδωτικό της χαρακτήρα.
4.Η ρύθμιση αυτή δεν εμφανίζει μόνο λεπτομερειακό πρόβλημα στα όρια των εισοδηματικών κλιμακίων. Το πρόβλημα αυτό είναι απλώς το σύμπτωμα της παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, που γίνεται πρόδηλα εμφανής ακριβώς στα όρια των κλιμακίων αυτών, διότι, εκεί, ο συσχετισμός του αποτελέσματος καθιστά προφανή την αντισυνταγματικότητα των ρυθμίσεων. Άλλωστε, αυτόματα, ως στοιχειώδης σκέψη που επιβάλλεται από την αρχή της αναλογικότητας, ο φόρος εισοδήματος ρυθμίστηκε και ρυθμίζεται κατά κλιμάκια με προοδευτικό φορολογικό συντελεστή, που εφαρμόζεται σε καθένα από αυτά. Επίσης, ο φόρος κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών, ο φόρος ακίνητης περιουσίας και ο ενιαίος φόρος ιδιοκτησίας ακινήτων ακολουθούν την ίδια μορφή.
Η θεμελιώδης δηλαδή φορολόγηση του εισοδήματος και της περιουσίας, ακολουθούν την ίδια ακριβώς λογική των κλιμακίων, με προοδευτικό επί της διαφοράς συντελεστή, ως αυτονόητη συνέπεια εφαρμογής των αρχών της αναλογικότητας και ισότητας των πολιτών, αντίθετα με την αυθαίρετη ρύθμιση των, στην προκειμένη περίπτωση, διατάξεων για την Ε.Α.Σ. Δεν είναι, όμως, δυνατόν και οι δύο αυτές μορφές να είναι σωρευτικά συμβατές με τις ανωτέρω αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας. Η μεταξύ τους διάζευξη είναι αναγκαίως αποκλειστική. Η διάσπαση της αναλογικότητας και της ισότητας συνεπάγεται και την κατάλυσή τους, διότι η αποδοχή του ανωτέρω δυαδισμού είναι απλώς η αρχή της αναρχίας, αφού επιτρέπει την επινόηση, απεριορίστως, και κάθε άλλου περαιτέρω εισπρακτικού συστήματος.
5.Η ισοπέδωση, επομένως, στην οποία καταλήγει η ρύθμιση της ΕΑΣ, με τον ακραίο τρόπο που εμφανίζεται, πρωτίστως από την πλευρά της βίαιης ανόδου της κλίμακας ασύμμετρα προς την άνοδο του τελικού πραγματικού εισοδήματος από σύνταξη και δευτερευόντως από την πλευρά της επιβάρυνσης που εισάγει, όχι κατά κλιμάκια και με προοδευτικό, επί της διαφοράς, συντελεστή, αλλά επί του όλου ποσού, σε συνδυασμό με τη μη επιβάρυνση μόνο των συντάξεων που δεν υπερβαίνουν τα 1.400 ευρώ και όχι όλων, δηλαδή με την απαλλαγή και αυτών που υπερβαίνουν τα 1400 ευρώ, είναι, προδήλως, μη συμβατή, με τα άρθρα 4 (παρ.1 και 5) και 25 (παρ. 1 και 4) του Συντάγματος, και, ως εκ τούτου, ανίσχυρη.
6.Τα δικαστήρια ναι μεν, επί των επιλογών του νομοθέτη, ασκούν οριακό δικαστικό έλεγχο, δύνανται και οφείλουν, όμως, να ερευνήσουν το αμιγώς νομικό ζήτημα, αν έχει ληφθεί υπόψη η συνταγματική αρχή της ισότητας, από την άποψη της υποχρέωσης του νομοθέτη να μη μεταχειρίζεται κατά διαφορετικό τρόπο καταστάσεις που είναι όμοιες, και η αρχή της αναλογικότητας, από την άποψη της τήρησης δίκαιης ισορροπίας μεταξύ του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας δικαιωμάτων που απορρέουν από το Σύνταγμα».
πηγή:dikastiko.gr