.
.
Σε κάθε δημοκρατική κοινωνία, η αξιοποίηση των ανθρώπων που έχουν αποδείξει την αξία τους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Στη Δυτική Σάμο, όμως, η πραγματικότητα δείχνει πως αυτό δεν ισχύει πάντα. Και η περίπτωση του Γιάννης Μάρκου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας αδικίας που δεν μπορεί πλέον να περνά απαρατήρητη.
Ο Γιάννης Μάρκου δεν είναι ούτε τυχαίος ούτε ευκαιριακός. Πρόκειται για έναν άνθρωπο με συγκεκριμένη πολιτική διαδρομή και ουσιαστική κοινωνική προσφορά. Στο παρελθόν διετέλεσε πρόεδρος της ΔΕΕΠ Σάμου, αναλαμβάνοντας θέση αυξημένης ευθύνης σε μια απαιτητική περίοδο, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει οργανωτικές ικανότητες, πνεύμα συνεργασίας και αίσθηση καθήκοντος.
Παράλληλα, εργάζεται ως νοσηλευτής στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου, στην πρώτη γραμμή της δημόσιας υγείας. Δεν πρόκειται για έναν τίτλο τιμής, αλλά για καθημερινή παρουσία και προσφορά σε έναν κρίσιμο τομέα για το νησί και τους κατοίκους του. Επιπλέον, έχει επενδύσει και στην επιστημονική του κατάρτιση, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας και τη Διαχείριση Κρίσεων, αποδεικνύοντας ότι δεν επαναπαύεται, αλλά εξελίσσεται.
Στις δημοτικές εκλογές, οι πολίτες μίλησαν ξεκάθαρα. Με πάνω από 550 σταυρούς, ο Γιάννης Μάρκου κατέλαβε την 3η θέση σε σταυροδοσία. Κι όμως, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, παραμένει εκτός ουσιαστικής αξιοποίησης. Όχι επειδή απουσιάζει. Όχι επειδή δεν εργάζεται. Όχι επειδή δεν προσφέρει. Αλλά παρά το γεγονός ότι είναι παρών, δραστήριος και συνεπής. Επιλέγει τη δουλειά, τη συνεργασία και τον σεβασμό στους θεσμούς.
Όσοι τον γνωρίζουν μιλούν για έναν άνθρωπο ευγενικό, χαμηλών τόνων, προσιτό, με πραγματικό ενδιαφέρον για τον πολίτη και τα προβλήματά του. Δεν επιλέγει τις κραυγές ούτε την προσωπική προβολή. Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό ενοχλεί.
Είναι εύκολο να καταγγέλλουμε τη διαφθορά και τις παθογένειες των μεγάλων κέντρων. Όταν όμως οι λογικές παρασκηνίου εκδηλώνεται με αποκλεισμούς, παραγκωνισμούς και προσωπικές εμμονές, τότε η ευθύνη είναι δική μας. Η συστηματική παράκαμψη του τρίτου σε σειρά εκλεγμένου δεν προσβάλλει μόνο τον ίδιο· προσβάλλει τη λαϊκή βούληση.
Η δημοκρατία δεν λειτουργεί επιλεκτικά. Δεν λειτουργεί με προσωπικές συμπάθειες ή σκοτεινές στοχεύσεις. Λειτουργεί με σεβασμό στην ψήφο των πολιτών και με αξιοποίηση ανθρώπων που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να προσφέρουν.
Η Δυτική Σάμος δεν περισσεύει από ανθρώπους σαν τον Γιάννη Μάρκου. Τους έχει ανάγκη. Γιατί τέτοιοι άνθρωποι δεν διχάζουν, δεν υπονομεύουν και δεν φθείρουν τον τόπο. Τον υπηρετούν.
Και το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:
ποιον τελικά ενοχλεί η εμπειρία, η συνέπεια και η καθαρή διαδρομή;
Γιάννης Νέγρης