Ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΕΠ Σάμου της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλης Καπλατζής, επιχειρεί να εμφανίσει την τουρκική στάση ως διπλωματικό φιάσκο, όμως η επιχειρηματολογία του αφήνει κρίσιμα ερωτήματα και μετατρέπει τις εικασίες σε βεβαιότητες.
Με βαρύγδουπες εκφράσεις περί «απόλυτου διπλωματικού βερτίγκου» και «λογικής παγίδας», ο Βαγγέλης Καπλατζής επιχειρεί να παρουσιάσει την υπόθεση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου Abeille Marengo ως μια σχεδόν τελειωμένη ελληνική διπλωματική επιτυχία.
Μόνο που τα εθνικά ζητήματα δεν προσφέρονται για πολιτικές θριαμβολογίες πριν αποδειχθεί τι πραγματικά συμβαίνει στο πεδίο.
Από τις NAVTEX στα αυθαίρετα συμπεράσματα
Ο Καπλατζής υποστηρίζει ότι η Τουρκία έχει εγκλωβιστεί στις ίδιες της τις ανακοινώσεις και ότι, εάν το γαλλικό πλοίο ολοκληρώσει τις εργασίες του, η Άγκυρα θα υποστεί επιχειρησιακή ήττα.
Πού ακριβώς στηρίζει αυτή τη βεβαιότητα; Ποια επίσημα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η Τουρκία δεν θα αντιδράσει; Και γιατί μια πιθανή μελλοντική εξέλιξη παρουσιάζεται ήδη ως δεδομένη διπλωματική επιτυχία;
Η NAVTEX δεν είναι πράξη αδειοδότησης. Η απουσία μιας «θετικής NAVTEX» δεν αποδεικνύει από μόνη της ούτε τουρκική υποχώρηση ούτε αποδοχή των ελληνικών θέσεων. Αυτή η διάκριση απουσιάζει από την κεντρική συλλογιστική του άρθρου.
Τα πραγματικά ερωτήματα μένουν αναπάντητα
Η ελληνική θέση είναι ότι οι άδειες για τις έρευνες ζητήθηκαν και δόθηκαν από την Ελλάδα και την Κύπρο. Η Τουρκία, από την πλευρά της, διατυπώνει δικούς της ισχυρισμούς μέσω των NAVTEX. Η ουσία βρίσκεται στην εξέλιξη των ερευνών και στην έμπρακτη διασφάλιση των ελληνικών δικαιωμάτων.
Αντί να εξετάσει με ακρίβεια αυτά τα δεδομένα, ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΕΠ Σάμου επιλέγει να χτίσει ένα αφήγημα περί επικείμενης τουρκικής ήττας. Πρόκειται για πολιτική εκτίμηση, όχι για αποδεδειγμένο αποτέλεσμα.
Η εθνική πολιτική δεν είναι διαγωνισμός εντυπώσεων
Ο Βαγγέλης Καπλατζής δικαιούται να υπερασπίζεται την κυβερνητική γραμμή και να διατυπώνει την προσωπική του άποψη. Όταν όμως παρεμβαίνει δημόσια σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, η ευθύνη της τεκμηρίωσης είναι αυτονόητη.
Οι πολίτες δεν χρειάζονται πανηγυρικές προβλέψεις, ούτε επικοινωνιακές διακηρύξεις περί τουρκικού στρατηγικού αδιεξόδου. Χρειάζονται σαφείς απαντήσεις: Θα πραγματοποιηθούν οι έρευνες; Θα ολοκληρωθούν χωρίς παρεμπόδιση; Πώς θα αντιμετωπιστούν οι τουρκικές αμφισβητήσεις;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που απαιτούν απάντηση. Και κανένα σύνθημα περί «διπλωματικού βερτίγκου» δεν μπορεί να τα υποκαταστήσει.
Γιάννης Μ.Νέγρης