Σε μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση πολιτικού στρουθοκαμηλισμού το Μέγαρο Μαξίμου και κορυφαίοι υπουργοί έχουν αναλάβει εργολαβικά να «κάνουν γαργάρα» τους τουρκικούς πανηγυρισμούς για την «έγγραφη ενημέρωση» της Αγκυρας, η οποία ζητήθηκε και δόθηκε με βάση το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Αρνούμενοι να δεχτούν τα προσβλητικά παιχνίδια του Εμανουέλ Μακρόν σε βάρος της πατρίδας μας και αντί να απολογηθούν για τον διπλωματικό εξευτελισμό και την προδοσία στο ζήτημα του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου, όπου εκχωρήθηκε στη Γαλλία η απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, όχι μόνο προσπαθούν να πείσουν τους πάντες ότι ο… Φιντάν δεν κατάλαβε τι τον βρήκε, αλλά πανηγυρίζουν ανερυθρίαστα για κάτι που δυστυχώς θα το βρούμε μπροστά μας στο άμεσο μέλλον.
Στην πραγματικότητα, στην κυβέρνηση λειτουργούν ως απολογητές μιας μεθόδευσης που εκχωρεί άτυπο δικαίωμα βέτο στη γείτονα και μετουσιώνει σε πραγματικότητα τις απειλές -σε πρότερο χρόνο- Ερντογάν ότι κανένα εγχείρημα δεν προχωρά χωρίς δική του έγκριση στην ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα ενώ κρύβοντας το ακριβές περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης του Παρισιού προς την Άγκυρα ομολογούν την προδοσία τους με το καλώδιο εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και με την κάλυψη της Γαλλίας του Μακρόν.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, άνοιξε τον χορό της θεσμικής υποβάθμισης. Ισχυρίστηκε εμφατικά πως «η ρηματική διακοίνωση από τη Γαλλία είναι ο ηπιότερος τρόπος μεταφοράς ενός μηνύματος από κράτος σε κράτος» και πως «δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα ούτε αναγνωρίζει το οποιοδήποτε δικαίωμα». Κουνώντας το δάχτυλο σε όσους ανησυχούν, υποστήριξε πως το να ταυτίζει κανείς την αδειοδότηση με την ενημέρωση «δεν πατάει πουθενά σε κανέναν κανονισμό, πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο».
Ακολούθησε η υφυπουργός Αλεξάνδρα Σδούκου, η οποία, αφού ξεκαθάρισε ότι «το έργο αδειοδοτείται αποκλειστικά και μόνο από την Ελλάδα», υπεραμύνθηκε της γαλλικής κίνησης με αφοπλιστική απλοϊκότητα: «Αν η γνωστοποίηση είχε χαρακτήρα αιτήματος… η Τουρκία θα την είχε ήδη κάνει φέιγ βολάν και θα τη μοίραζε παντού», δημιουργώντας φυσικά το εύλογο ερώτημα γιατί δεν δημοσιεύει η γαλλική ή η ελληνική πλευρά τη διακοίνωση -ή, μάλλον, τις διακοινώσεις- ώστε να δούμε και τι αλλαγές έγιναν για να ικανοποιηθεί η Τουρκία στη δεύτερη εξ αυτών.