.
.
Ο Κώδικας Χωροταξίας - Πολεοδομίας εξυπηρετεί τις επιλογές της αστικής τάξης και όχι τις λαϊκές ανάγκες επισήμανε μεταξύ άλλων η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σχεδίου νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την «Κύρωση Κώδικα Χωροταξίας - Πολεοδομίας».
Όπως τόνισε, στον καπιταλισμό, στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, ο χωροταξικός σχεδιασμός εντάσσεται και υποτάσσεται αντικειμενικά στους νόμους της αγοράς και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Είναι άρρηκτα δεμένος με την εμπορευματοποίηση της γης και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που προωθούνται στα πλαίσια της ΕΕ.
Σημείωσε ότι από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, ο χωροταξικός σχεδιασμός μπορεί και πρέπει να στοχεύει στην προστασία του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα των δασών, των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών, στην ισόρροπη ανάπτυξη περιοχών και κλάδων της οικονομίας, στην προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας απέναντι σε ακραία φυσικά φαινόμενα και τεχνολογικές αστοχίες και καταστροφές, στη διεύρυνση του λαϊκού εισοδήματος και δικαιωμάτων των εργαζομένων, στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Όλα αυτά σήμερα δεν ισχύουν, επισήμανε, «γιατί ο σχεδιασμός που έχει η άρχουσα τάξη για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, που αποτυπώνεται στο Γενικό Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο, προκρίνει τη μετατροπή της χώρας σε κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας από τη μια και την ανάπτυξη του τουρισμού από την άλλη».
Σε αυτό το πλαίσιο, συνέχισε, και τα περιφερειακά χωροταξικά σχέδια με τη σειρά τους αποτελούν εξειδικεύσεις του Γενικού Χωροταξικού Σχεδίου, σχεδιάζουν στη βάση αυτών των παραπάνω κατευθύνσεων και τελικά υπηρετούν τις ανάγκες του κεφαλαίου σε κάθε περιοχή, σε κάθε πόλη.
Έφερε ως παράδειγμα το Ελληνικό, τον μεγαλύτερο ελεύθερο χώρο στην Ευρώπη με 6 χιλιάδες στρέμματα, που δόθηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με τις ψήφους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, στον όμιλο «Lamda» και στη συνέχεια η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε σωρεία εξαιρέσεων από τον συντελεστή δόμησης και τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, επιτρέποντας την ανέγερση ουρανοξύστη, έδωσε εξαιρέσεις για ευέλικτες χρήσεις γης, φαστ τρακ αδειοδοτήσεις. Την ίδια ώρα για τον υπόλοιπο κόσμο εφαρμόζονται οι ισχύοντες νόμοι που αν τους παραβιάσει, έρχονται τσουχτερά πρόστιμα.
Η Δ. Μανωλάκου σημείωσε ότι ο χωροταξικός σχεδιασμός τελικά δεν είναι τεχνοκρατικό αλλά καθαρά πολιτικό ζήτημα και επισήμανε ότι σήμερα η ανάγκη του κεφαλαίου για αναζήτηση νέων «πράσινων» τομέων με υψηλή κερδοφορία επιβάλλει ως άξονες της πολιτικής της αστικής τάξης και των κομμάτων που την υπηρετούν τα εξής:
- Διεύρυνση της ατομικής ιδιοκτησίας της γης, παράλληλα με τη συγκέντρωσή της σε μεγάλες καπιταλιστικές εκμεταλλεύσεις.
- Εμπορευματοποίηση γης που ανήκει άμεσα ή έμμεσα σε Δημόσιο, όπως δασικές εκτάσεις, δάση, περιουσίες δημοσίων επιχειρήσεων, δρόμους, εγκαταστάσεις και υποδομές.
- Κατάργηση των όποιων περιορισμών στις αλλαγές χρήσεων γης και συνάρτηση αυτών με επενδυτικά σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων σε συνδυασμό με την κατοχύρωση των επενδύσεων στην «πράσινη» ανάπτυξη, π.χ. γη υψηλής αποδοτικότητας.
- Προώθηση αλλαγών στη διοικητική διαίρεση της χώρας με προοπτική τη διαμόρφωση πιο μεγάλων διοικητικών δομών που θα διευκολύνουν τη διείσδυση του κεφαλαίου σε κρίσιμους τομείς όπως Ενέργεια, Τουρισμός κ.ά.
- Διαμόρφωση πεδίων επιχειρηματικής δραστηριότητας αντικαθιστώντας υπηρεσίες του κράτους, όπως ιδιώτες ελεγκτές δόμησης, ιδιωτική πολεοδόμηση τουριστικών εγκαταστάσεων κ.ά.
- Προώθηση της συνολικής πολιτικής επίθεσης στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, όπως εργασιακές αναδιαρθρώσεις, 13ωρα, μείωση τιμής εργατικής δύναμης.
Για την επίτευξη αυτών των στόχων, συνέχισε, η εκάστοτε κυβέρνηση αξιοποιεί θεσμικά εργαλεία, όπως ΕΣΠΑ, «Καλλικράτη», Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο.
Καταλήγοντας επισήμανε ότι για το ΚΚΕ, η γη και η χρήση της είναι κοινωνικό αγαθό. Στόχος και κριτήριο για την οργάνωση του κοινωνικού χώρου είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών (αγροτική παραγωγή, τουρισμός, φθηνή, ποιοτική λαϊκή στέγη, υποδομές κοινωνικών υπηρεσιών, βιομηχανική παραγωγή, προστασία του περιβάλλοντος και άλλα) και προϋποθέτει την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και εργαλείο τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, που αυτό είναι η ουσία.
«Είναι φανερό ότι το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο έδαφος του σημερινού ταξικού προσανατολισμού της ανάπτυξης», τόνισε. «Χρειάζεται πολιτική ρήξης και αντεπίθεσης που θα βάζει στο επίκεντρο την ικανοποίηση των αναγκών του εργαζόμενου και της οικογένειάς του και όχι τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Για αυτούς τους λόγους εμείς το καταψηφίζουμε», ανέφερε και κάλεσε τους εργαζόμενους να εντείνουν την πάλη τους για την ανατροπή της ασκούμενης αντιλαϊκής πολιτικής.