Οι φωτογραφίες είναι αποκαλυπτικές. Όχι επειδή οι άνθρωποι που εμφανίζονται σε αυτές ευθύνονται προσωπικά για κάθε εξέλιξη του μεταναστευτικού, αλλά επειδή αποτυπώνουν ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτικού και αυτοδιοικητικού συστήματος που επί χρόνια βρίσκεται στο προσκήνιο της Σάμου.

Κυβερνητικά στελέχη, αυτοδιοικητικοί, κομματικοί παράγοντες και άνθρωποι με πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων. Άνθρωποι που φωτογραφίζονται μαζί, συζητούν μαζί, συσκέπτονται μαζί και εμφανίζονται κάθε φορά που το μεταναστευτικό επιστρέφει στην επικαιρότητα.

Και όμως, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:

Ποιος θα λύσει τελικά το μεταναστευτικό στη Σάμο;

Ο βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης; Ο δήμαρχος Πάρης Παπαγεωργίου; Ο αντιπεριφερειάρχης Ελισσαίος Μαυρατζώτης; Οι υπόλοιποι τοπικοί κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες;

Ή μήπως ο Σαμιακός λαός πρέπει να περιμένει ακόμη μία σύσκεψη, ακόμη μία επιστολή, ακόμη μία τηλεφωνική επικοινωνία με υπουργό και ακόμη μία διαβεβαίωση ότι «το θέμα εξετάζεται»;

Ο Ελισσαίος Μαυρατζώτης, ως χωρικός αντιπεριφερειάρχης Σάμου, έχει πράγματι εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στις μεταφορές μεταναστών από την Κρήτη. Το ίδιο ισχύει και για άλλους τοπικούς παράγοντες.

Όμως εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό παράδοξο.

Αν όλοι διαφωνούν, ποιος τελικά κυβερνά;

Αν ο βουλευτής διαμαρτύρεται, ο δήμαρχος διαμαρτύρεται και ο αντιπεριφερειάρχης διαμαρτύρεται, αλλά οι μεταφορές πραγματοποιούνται, τότε η Σάμος έχει ένα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα: διαθέτει πολλούς ανθρώπους που αντιδρούν εκ των υστέρων, αλλά ελάχιστη αποτελεσματικότητα πριν ληφθούν οι αποφάσεις.

Και αυτό δεν είναι προσωπική επίθεση. Είναι πολιτικός απολογισμός.

Ο κ. Στεφανάδης δεν είναι ένας απλός πολίτης. Είναι ο κυβερνητικός βουλευτής του νησιού. Ο κ. Παπαγεωργίου δεν είναι ένας απλός δημότης. Είναι δήμαρχος. Ο κ. Μαυρατζώτης δεν είναι ένας απλός παρατηρητής. Είναι ο χωρικός αντιπεριφερειάρχης Σάμου. Και όταν η κεντρική κυβέρνηση παίρνει αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα το νησί, η κοινωνία δικαιούται να ζητά μετρήσιμο αποτέλεσμα και όχι μόνο δηλώσεις αντίδρασης.

Η Σάμος έχει ξαναζήσει αυτό το έργο.

Πρώτα έρχεται η πληροφορία.
Μετά η αγανάκτηση.
Ύστερα η επιστολή.
Ακολουθεί η τηλεφωνική επικοινωνία με τον υπουργό.
Μετά η σύσκεψη.
Και στο τέλος;
Οι μεταφορές γίνονται.

Μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο Δήμος Ανατολικής Σάμου οδηγήθηκε ξανά σε διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση για το ζήτημα των μετακινήσεων μεταναστών, ενώ στη σχετική συνεδρίαση συμμετείχε και ο Ελισσαίος Μαυρατζώτης.

Επομένως, η πολιτική αποτίμηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο ποιος έκανε την καλύτερη δήλωση.
Μετράει ποιος κατάφερε να αποτρέψει την απόφαση.
Και εδώ η Σάμος έχει κάθε δικαίωμα να είναι αυστηρή.

Γιατί όταν ένα νησί βρίσκεται επί χρόνια στην πρώτη γραμμή του μεταναστευτικού, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος προσωρινής «διευθέτησης» κάθε φορά που δημιουργείται πίεση αλλού.

Και ακόμη περισσότερο: δεν μπορεί οι ίδιοι πολιτικοί κύκλοι να εμφανίζονται διαρκώς ως οι άνθρωποι που θα «λύσουν» ένα πρόβλημα το οποίο παραμένει άλυτο επί χρόνια.

Η φωτογραφία δεν είναι η λύση. Η πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων δεν είναι η λύση. Η πολιτική γνωριμία δεν είναι η λύση. Οι δηλώσεις δεν είναι η λύση.

Η λύση είναι να μπορείς να πεις στους Σαμιώτες:

«Αυτό ζητήσαμε. Αυτό συμφωνήθηκε. Αυτό υλοποιήθηκε. Και αυτή είναι η εγγύηση ότι δεν θα επαναληφθεί».

Μέχρι τότε, οι φωτογραφίες με χαμόγελα και οι συσκέψεις με υπουργούς θα αποτελούν απλώς το σκηνικό μιας πολιτικής ιστορίας που επαναλαμβάνεται.

Όταν η ενημέρωση περιορίζεται στην αναπαραγωγή κυβερνητικών ανακοινώσεων, δηλώσεων, φωτογραφιών και «διαρροών», χωρίς έλεγχο, χωρίς δύσκολες ερωτήσεις και χωρίς αναζήτηση ευθυνών, τότε η δημοσιογραφία κινδυνεύει να μετατραπεί από ελεγκτή της εξουσίας σε μηχανισμό επικοινωνίας της εξουσίας.
Ο δημοσιογράφος δεν είναι κυβερνητικός εκπρόσωπος. Δεν έχει αποστολή να παρουσιάζει κάθε κυβερνητική κίνηση ως επιτυχία ούτε να μετατρέπει μια σύσκεψη σε απόδειξη αποτελεσματικότητας.
Και ο Σαμιακός λαός δικαιούται να θέσει το πιο άβολο ερώτημα απ’ όλα, στην τελική πληρώνεται από το υστέρημα του Ελληνικού Λαού και έχει την υποχρέωση να σέβεται τον πολίτη

Πόσα χρόνια ακόμη θα ακούμε ότι το μεταναστευτικό «αντιμετωπίζεται», όταν κάθε φορά που η κυβέρνηση χρειάζεται χώρο, η Σάμος ξαναμπαίνει στο κάδρο;

Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν κρίνονται οι προθέσεις.

Κρίνονται τα αποτελέσματα.

Και μέχρι σήμερα, το αποτέλεσμα για τη Σάμο είναι ότι το μεταναστευτικό παραμένει ένα ανοιχτό πολιτικό τραύμα — ενώ εκείνοι που έχουν την πολιτική και θεσμική ευθύνη συνεχίζουν να ζητούν από την κοινωνία να τους πιστέψει άλλη μία φορά.
Ιωάννης Μ.Νέγρης