Η πρόσφατη πυρκαγιά στον Καρβούνη ανέδειξε για ακόμη μία φορά ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά τη διαχείριση των εκτάκτων αναγκών.

Δεκάδες πολίτες, κυρίως κτηνοτρόφοι, αγρότες και κάτοικοι της περιοχής, κινητοποιήθηκαν με μοναδικό σκοπό να βοηθήσουν. Άλλοι ήθελαν να συμβάλουν στην κατάσβεση της φωτιάς με τα μέσα που διέθεταν και άλλοι να σώσουν τα κοπάδια των συναδέλφων τους πριν οι φλόγες τα περικυκλώσουν.

Αντί όμως να αξιοποιηθεί αυτή η διάθεση προσφοράς, βρέθηκαν αντιμέτωποι με αστυνομικά μπλόκα. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, οι αστυνομικοί είχαν εντολή να μην επιτρέψουν τη διέλευση κανενός ιδιωτικού οχήματος προς την περιοχή της πυρκαγιάς, χωρίς καμία εξαίρεση.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα και ότι οι αστυνομικοί οφείλουν να εκτελούν τις εντολές που λαμβάνουν. Το ερώτημα, όμως, αφορά τις ίδιες τις εντολές.

Είναι ορθό να αποκλείονται συλλήβδην όλοι οι κάτοικοι μιας περιοχής που γνωρίζουν κάθε αγροτικό δρόμο, κάθε πηγή νερού και κάθε πέρασμα του βουνού;
Είναι σωστό να μην μπορεί να προσεγγίσει την περιοχή ούτε ένας κτηνοτρόφος που προσπαθεί να σώσει το ζωικό του κεφάλαιο; 
Μήπως, αντί για μια απόλυτη απαγόρευση, θα έπρεπε να υπάρχει συντονισμός και αξιοποίηση ανθρώπων που γνωρίζουν τον τόπο καλύτερα από τον καθένα;

Σύμφωνα με πληροφορίες, ούτε ο Δήμαρχος Ανατολικής Σάμου, Πάρης Παπαγεωργίου, κατάφερε να περάσει από το αστυνομικό μπλόκο, παρά το γεγονός ότι έχει θεσμικό ρόλο στην Πολιτική Προστασία. Αν αυτό ισχύει, τότε δημιουργούνται ακόμη περισσότερα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής των οδηγιών κατά τη διάρκεια μιας τόσο κρίσιμης επιχείρησης.

Οι μεγάλες πυρκαγιές δεν αντιμετωπίζονται μόνο με απαγορεύσεις. Αντιμετωπίζονται με σωστό σχεδιασμό, συνεργασία και αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων δυνάμεων. Η τοπική κοινωνία δεν είναι αντίπαλος των επιχειρησιακών αρχών· μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο σύμμαχο όταν υπάρχει οργάνωση, συνεννόηση και σαφές πλαίσιο δράσης.

Ίσως ήρθε η ώρα οι αρμόδιοι να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται και εφαρμόζονται τέτοιες αποφάσεις. Γιατί σε μια μάχη με τη φωτιά, κάθε άνθρωπος που μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά και με ασφάλεια είναι μια δύναμη που δεν πρέπει να μένει αναξιοποίητη.