Πίσω από μια τυπική δημοτική απόφαση για «δωρεάν ταφή σορών» κρύβεται μια ιδιαίτερα σκληρή πραγματικότητα.

Τρεις άνθρωποι, των οποίων οι σοροί είχαν παραμείνει στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου, χωρίς να έχουν βρεθεί συγγενείς ή άλλα πρόσωπα που να μπορούν να αναλάβουν την ταφή τους, θα οδηγηθούν στην τελευταία τους κατοικία με μέριμνα του Δήμου Δυτικής Σάμου.

Πρόκειται για δύο γυναίκες και έναν άνδρα, υπηκόους Σιέρα Λεόνε, Κονγκό και Νοτίου Σουδάν, που βρέθηκαν νεκροί σε διαφορετικά σημεία της Σάμου και της θαλάσσιας περιοχής της.

Το Δημοτικό Συμβούλιο, με 21 ψήφους υπέρ, αποφάσισε ομόφωνα να καλύψει τα έξοδα ταφής, να παραχωρήσει δωρεάν θέσεις στα δημοτικά κοιμητήρια και να απαλλάξει τις ταφές από τα προβλεπόμενα τέλη. Η σχετική δαπάνη μπορεί να ανέλθει έως τις 5.000 ευρώ.
Η απόφαση αυτή, πέρα από τη διοικητική της διάσταση, αγγίζει ένα βαθύτερο ζήτημα: τον τρόπο με τον οποίο μια κοινωνία αντιμετωπίζει τον άνθρωπο όταν δεν υπάρχει κανείς δίπλα του.

Η τελευταία πράξη δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν κάποιος έχει οικογένεια, χρήματα ή ανθρώπους να τον αναζητήσουν.

Σε αυτή την περίπτωση, ο Δήμος ανέλαβε να διασφαλίσει τουλάχιστον το αυτονόητο: ότι τρεις άνθρωποι, που έφυγαν από τη ζωή μακριά από τους δικούς τους, δεν θα μείνουν χωρίς έναν αξιοπρεπή αποχαιρετισμό.

Και ίσως αυτή να είναι η ουσία της απόφασης:
ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν τελειώνει εκεί όπου τελειώνει η ζωή.

Ιωάννης Μ.Νέγρης