.
.


Νέα πολιτική αντιπαράθεση προκαλεί η υπόθεση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης Βόλου με τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και ειδικά με τη Σάμο, μετά τις δηλώσεις περί «λάθους» του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών (Σ.Α.Σ.).
Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα της διαδικασίας, τα προγενέστερα αιτήματα που εξετάστηκαν από το Σ.Α.Σ. αφορούσαν τη σύνδεση Βόλου με Σίγρι (Μυτιλήνη) και Μεστά (Χίο), χωρίς ρητή συμπερίληψη της Σάμου. Το κοινό αίτημα που υποβλήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2026 αποτέλεσε τη βάση της γνωμοδότησης, η οποία κινήθηκε εντός του πλαισίου των κατατεθειμένων στοιχείων.
Κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι το Σ.Α.Σ. είναι γνωμοδοτικό όργανο και δεν διαμορφώνει αυτεπαγγέλτως δρομολογιακές γραμμές πέραν όσων περιλαμβάνονται ρητά στα αιτήματα. Όπως τονίζεται από πλευράς Υπουργείου Ναυτιλίας, «η διαδικασία βασίζεται αποκλειστικά στο περιεχόμενο των εγγράφων που κατατίθενται. Το Συμβούλιο γνωμοδοτεί επί συγκεκριμένων προτάσεων και δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον αιτούντα φορέα».
Η τοποθέτηση αυτή μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας: στη διατύπωση και πληρότητα του αιτήματος.
Στη διοικητική πρακτική, η ευθύνη του υπογράφοντος θεωρείται αυτονόητη. Η υπογραφή δημόσιου εγγράφου συνεπάγεται ανάληψη ευθύνης για το περιεχόμενο και τη στόχευσή του. Εάν η Σάμος δεν περιλαμβανόταν ρητά στο αίτημα, τότε το ζήτημα δεν μπορεί να αποδοθεί σε γνωμοδοτικό όργανο που λειτούργησε βάσει των στοιχείων που είχε ενώπιόν του.
Κύκλοι του Υπουργείου, απαντώντας εμμέσως στις αιτιάσεις περί «λάθους», επισημαίνουν ότι «η διοικητική αλυσίδα είναι σαφής: αίτημα – εξέταση – γνωμοδότηση. Η πληρότητα του αιτήματος καθορίζει και το αποτέλεσμα της διαδικασίας».
Η εξέλιξη αυτή ανοίγει πολιτικό ζήτημα ως προς τη συνέπεια μεταξύ εγγράφων και δημόσιων τοποθετήσεων. Διότι εάν δεν υπήρξε ρητή αναφορά της Σάμου στο κατατεθειμένο αίτημα, τότε η ευθύνη εντοπίζεται στο στάδιο της πρωτοβουλίας και όχι στο στάδιο της γνωμοδότησης.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν το Συμβούλιο έκανε λάθος, αλλά αν το αίτημα ήταν πλήρες. Και σε αυτή τη φάση, το βάρος πέφτει αναπόφευκτα σε εκείνον που το υπέγραψε.
Η υπόθεση αναμένεται να έχει συνέχεια, καθώς το ζήτημα της σύνδεσης της Σάμου αποκτά σαφή πολιτική διάσταση, με επίκεντρο όχι μόνο τη διεκδίκηση της γραμμής, αλλά και την ανάληψη ευθύνης για τους χειρισμούς που προηγήθηκαν.
Γιάννης Νέγρης