Η υπόθεση της ποιότητας του νερού στη Σάμο εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη στάση και τις ευθύνες της δημοτικής αρχής. Σύμφωνα με έγγραφο που απέστειλε πριν από λίγες ημέρες το τμήμα υγιεινής της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου προς τον Δήμο Ανατολικής Σάμου, τα αποτελέσματα ελέγχων σε σχολικές μονάδες και στο γηροκομείο της πόλης έδειξαν ότι το νερό κρίθηκε ακατάλληλο και μη πόσιμο.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι αφορά ευάλωτες ομάδες, όπως παιδιά και ηλικιωμένους. Παρά ταύτα, κατά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, όταν ο δημοτικός σύμβουλος Σταμάτης  Σεϊρλής έθεσε το εύλογο ερώτημα γιατί δεν υπήρξε άμεση ενημέρωση των διευθυντών σχολείων, των συλλόγων κηδεμόνων και των πολιτών, η απάντηση του δημάρχου Πάρης Παπαγεωργίου προκάλεσε αντιδράσεις.

Ο δήμαρχος φέρεται να υποστήριξε ότι η ευθύνη ενημέρωσης ανήκει αποκλειστικά στην Περιφερειακή Ενότητα, αποποιούμενος ουσιαστικά κάθε πρωτοβουλία από πλευράς Δήμου. Μια τέτοια τοποθέτηση, ωστόσο, γεννά εύλογες απορίες: μπορεί μια δημοτική αρχή να μένει αδρανής μπροστά σε ένα ζήτημα δημόσιας υγείας, επικαλούμενη γραφειοκρατικές αρμοδιότητες;

Σε περιπτώσεις που αγγίζουν άμεσα την ασφάλεια των πολιτών, η έγκαιρη ενημέρωση δεν είναι απλώς διοικητική υποχρέωση, αλλά ηθική επιταγή. Η επιλογή της σιωπής ή της μετάθεσης ευθυνών δεν προστατεύει τους πολίτες—αντιθέτως, τους εκθέτει.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα: την απουσία συντονισμού και την έλλειψη αίσθησης ευθύνης ανάμεσα στους εμπλεκόμενους φορείς. Οι πολίτες της Σάμου δεν χρειάζονται δικαιολογίες, αλλά διαφάνεια, άμεση ενημέρωση και ουσιαστικές ενέργειες για την προστασία της υγείας τους.

Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: ποιος αναλαμβάνει τελικά την ευθύνη όταν το νερό που πίνουν τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι κρίνεται ακατάλληλο;

Γιάννης Νέγρης