Στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης βρίσκεται υπόθεση που αφορά τη διαχείριση της συμμετοχής του Δήμου στη Μαρίνα Πυθαγορείου και τη σταδιακή απώλεια ενός κατοχυρωμένου ποσοστού που μεταφράζεται σε σοβαρή οικονομική ζημία για τα δημοτικά συμφέροντα. Ο Δήμος φέρεται να ξεκίνησε με εξασφαλισμένη συμμετοχή 3% στην εταιρεία που διαχειρίζεται τη Μαρίνα, ωστόσο μέσα από αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και αυξήσεις κεφαλαίου το ποσοστό αυτό σχεδόν μηδενίστηκε, στερώντας από τον Δήμο όχι μόνο χρήματα αλλά και δικαιώματα ελέγχου.

Για την υπόθεση έχει ασκηθεί ποινική δίωξη και η διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο της ανάκρισης. Η βασική κατηγορία που διερευνάται είναι η απιστία στην υπηρεσία, δηλαδή αν πρόσωπα με θεσμική ευθύνη στη διαχείριση της δημοτικής περιουσίας παρέλειψαν να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματα του Δήμου, προκαλώντας εν γνώσει τους οικονομική ζημία. Η έρευνα καλύπτει μεγάλο χρονικό βάθος και διαφορετικές διοικητικές περιόδους, γεγονός που καθιστά την υπόθεση σύνθετη αλλά και πολιτικά φορτισμένη.

Παράλληλα, έντονες αντιδράσεις προκάλεσε και το διοικητικό σκέλος της υπόθεσης. Ενώ η Νομική Υπηρεσία του Δήμου είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της πλήρους κάλυψης των εξόδων νομικής υπεράσπισης των κατηγορουμένων, η Δημοτική Επιτροπή επέλεξε να εξαιρέσει τη δικηγορική αμοιβή χωρίς ειδική αιτιολόγηση. Η επιλογή αυτή δεν άντεξε στον έλεγχο νομιμότητας, καθώς ακυρώθηκε από την αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση ως παράνομη, εκθέτοντας τον Δήμο για πρόχειρους χειρισμούς σε μια ήδη βαριά υπόθεση.

Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι το ποινικό σκέλος εξελίσσεται ανεξάρτητα από τις διοικητικές αποφάσεις και θα κριθεί αποκλειστικά από το αν μπορεί να αποδειχθεί πως συγκεκριμένες παραλείψεις μπορούσαν πράγματι να αποτρέψουν τη ζημία. Το ζήτημα, ωστόσο, παραμένει πολιτικά και θεσμικά καίριο: πώς χάθηκε η συμμετοχή του Δήμου, ποιοι είχαν την ευθύνη να αντιδράσουν και γιατί αυτό δεν έγινε.

Η υπόθεση της Μαρίνας Πυθαγορείου αναδεικνύει με τον πιο ωμό τρόπο τα διαχρονικά προβλήματα στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας και επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα της λογοδοσίας. Όχι μόνο ενώπιον της Δικαιοσύνης, αλλά και απέναντι στην τοπική κοινωνία που καλείται, τελικά, να πληρώσει το κόστος.

Γιάννης Νέγρης