Μια μικρή φιλοσοφία των γηπέδων

Πώς εξηγείς σε ένα παιδί ότι αξίζει να αγωνίζεται τίμια, όταν γύρω του η ίδια η αξιοπιστία του αθλητισμού δοκιμάζεται;

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο ελληνικό μπάσκετ, με την υπόθεση των καταγγελιών για χειραγώγηση αγώνων και την εμπλοκή του πρώην προέδρου της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιου, προκαλούν εύλογο προβληματισμό. Η δικαστική διερεύνηση θα κρίνει τις ευθύνες· οι κατηγορίες δεν αποτελούν από μόνες τους απόδειξη ενοχής.

Όμως, πέρα από πρόσωπα και δικογραφίες, υπάρχει ένα βαθύτερο ζήτημα: τι απομένει από τον αθλητισμό όταν η εμπιστοσύνη στο αποτέλεσμα κλονίζεται;

Γιατί το παιδί που μπαίνει στο γήπεδο δεν ονειρεύεται δωροδοκίες, παρασκηνιακές συμφωνίες και αλλοιωμένα αποτελέσματα. Ονειρεύεται να νικήσει με την αξία του. Να χάσει και να ξαναπροσπαθήσει. Να μάθει ότι ο αντίπαλος δεν είναι εχθρός και ότι οι κανόνες δεν υπάρχουν μόνο όταν μας βολεύουν.

Το σκορ τελειώνει τον αγώνα. Ο χαρακτήρας, όμως, αποκαλύπτεται στον τρόπο που αγωνίζεσαι.

Αυτό αξίζει να διδάξουμε στα παιδιά: η νίκη έχει αξία όταν είναι καθαρή. Γιατί το μεγαλύτερο τρόπαιο δεν είναι αυτό που σηκώνεις, αλλά αυτό που δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι για να κρατήσεις.

Αναστασία Προβίδα