Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης για τις σχέσεις Ελλάδας και Λιβύης επανέρχονται οι επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τον πρώην ευρωβουλευτή και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Νότη Μαριά να διατυπώνει σοβαρές αιτιάσεις για τους χειρισμούς της Αθήνας. Η κριτική του εστιάζει στις αποφάσεις για τη Λιβύη, στη στάση απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις πιθανές επιπτώσεις για τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι κυρώσεις και το ζήτημα των ελληνικών συμφερόντων

Ο Νότης Μαριάς υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση στήριξε την άρση κυρώσεων σε βάρος της Λιβύης, χωρίς να εξασφαλίσει, όπως αναφέρει, συγκεκριμένες εγγυήσεις για την προστασία των ελληνικών θέσεων. Στην επιχειρηματολογία του επικαλείται την πρόσβαση της χώρας σε οικονομικούς πόρους που εκτιμά ότι φτάνουν τα 70 δισ. ευρώ, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές αποφάσεις θα έπρεπε να συνοδεύονται από σαφείς δεσμεύσεις για τα εθνικά ζητήματα.

Παράλληλα, επικρίνει τη στάση της Αθήνας απέναντι στις πολιτικές εξελίξεις στη Λιβύη και ειδικότερα την αντιμετώπιση της αλλαγής στην ηγεσία της λιβυκής Βουλής. Κατά την εκτίμησή του, οι χειρισμοί αυτοί ενδέχεται να αποδυνάμωσαν τη δυνατότητα της Ελλάδας να προωθήσει τις θέσεις της στην περιοχή.

Η αμερικανική πολιτική και η Ανατολική Μεσόγειος

Ένα ακόμη σημείο της παρέμβασής του αφορά την ευθυγράμμιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις επιλογές της Ουάσιγκτον για τη Λιβύη. Ο πρώην ευρωβουλευτής θέτει ερωτήματα για τον ρόλο προσώπων που συνδέονται με την αμερικανική διοίκηση και για το κατά πόσο οι συγκεκριμένοι σχεδιασμοί εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Οι αιτιάσεις αυτές συνδέονται με το ευρύτερο γεωπολιτικό