Ο ελληνικός τουρισμός καταγράφει ισχυρές οικονομικές επιδόσεις, ωστόσο πίσω από τα ρεκόρ αναδεικνύονται ανισότητες, εποχικότητα και ελλείψεις που απειλούν τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξή του. Η νέα μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ με τίτλο «Ο ελληνικός τουρισμός: Επιτεύγματα, προκλήσεις, προοπτικές» θέτει στο επίκεντρο την ανάγκη για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, με έμφαση στην ποιότητα και τη βιωσιμότητα.
Τα έσοδα αυξάνονται, αλλά η παραμονή μειώνεται
Το 2025 η άμεση συνεισφορά του τουρισμού στην ελληνική οικονομία ανήλθε σε 32,4 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 13% του ΑΕΠ. Με τον πολλαπλασιαστή της δραστηριότητας στους υπόλοιπους κλάδους, η συνολική συμβολή εκτιμάται μεταξύ 71,3 και 85,9 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, η μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση αυξήθηκε στα 97 ευρώ, όμως η μέση διάρκεια παραμονής υποχώρησε στις 6,1 διανυκτερεύσεις. Ως αποτέλεσμα, η κατά κεφαλήν δαπάνη διαμορφώθηκε στα 595 ευρώ.
Εποχικότητα και συγκέντρωση σε λίγους προορισμούς
Η τουριστική κίνηση παραμένει έντονα συγκεντρωμένη. Πέντε περιφέρειες συγκεντρώνουν το 83% των επισκέψεων και το 90% των εισπράξεων, ενώ το 52,4% των αφίξεων του 2025 καταγράφηκε το τρίτο τρίμηνο.

Το ΙΝΣΕΤΕ επισημαίνει ότι η αντιμετώπιση του συνωστισμού απαιτεί καλύτερη διαχείριση των προορισμών, χωροταξικό σχεδιασμό και ενίσχυση των υποδομών.
Επενδύσεις, εργαζόμενοι και κλιματική ανθεκτικότητα
Η μελέτη αναδεικνύει επίσης την ανάγκη αναβάθμισης των δημόσιων υποδομών, αναθεώρησης επιβαρύνσεων για τις επιχειρήσεις και ενίσχυσης της τουριστικής εκπαίδευσης. Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή και ο ψηφιακός μετασχηματισμός δημιουργούν νέες απαιτήσεις για τον κλάδο.

Το βασικό ζητούμενο, σύμφωνα με το ΙΝΣΕΤΕ, είναι η μετάβαση από την αύξηση των αφίξεων σε ένα πιο ισορροπημένο μοντέλο, με μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής, διάχυση των οικονομικών οφελών και ουσιαστική προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.