Σε κατάσταση πολιορκίας το Μαξίμου μπροστά στις ηχογραφημένες συνομιλίες-φωτιά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Ο πρωθυπουργός θα μελετήσει τη δικογραφία για να διασώσει ό,τι προλαβαίνει από τον στενό του πυρήνα – Το κρίσιμο ερώτημα του δόλου: Ήξεραν ότι διέταζαν παράνομες πληρωμές ή παριστάνουν τους «μεσολαβητές»; – Η διαφορά μεταξύ «εξυπηρέτησης» και οργανωμένου πλιάτσικου γκρεμίζει οριστικά το αφήγημα της αριστείας – Ένα διεφθαρμένο καθεστώς που καταρρέει
Η ώρα της αλήθειας για το σύστημα εξουσίας του Μεγάρου Μαξίμου πλησιάζει με την άφιξη της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται να αναλαμβάνει ρόλο «ανακριτή» των ίδιων των στελεχών του, επιδιώκοντας να μελετήσει προσωπικά κάθε φάκελο βουλευτή και υπουργού. Η προσωπική του σύνδεση με τους εμπλεκόμενους μετατρέπει το πολιτικό σκάνδαλο σε μια εσωτερική κρίση επιβίωσης, καθώς ο πρωθυπουργός καλείται να αποφασίσει ποιον θα «θυσιάσει» και ποιον θα καλύψει πίσω από τη θεσμική ασυλία.

Η παγίδα των ηχογραφήσεων και η απόδειξη του δόλου
Το μεγάλο αγκάθι που τρέμουν στην κυβέρνηση δεν είναι απλώς οι κατηγορίες, αλλά το περιεχόμενο των ηχογραφημένων συνομιλιών. Οι διωκτικές αρχές εστιάζουν πλέον στο αν υπάρχει αδιαμφισβήτητος δόλος. Δεν πρόκειται πια για μια απλή «επιτάχυνση» διαδικασιών για ψηφοφόρους, αλλά για την πλήρη γνώση της παρανομίας. Αν από τα ηχητικά ντοκουμέντα προκύπτει ότι υπουργοί και βουλευτές ζητούσαν επιδοτήσεις γνωρίζοντας ότι οι δικαιούχοι δεν τις δικαιούνταν ή ότι τα έγγραφα ήταν πλαστά, τότε το αδίκημα μετατρέπεται σε βαρύ κακούργημα που δεν επιδέχεται καμία επικοινωνιακή ωραιοποίηση.

Το τέλος της «νόμιμης» μεσολάβησης
Η υπερασπιστική γραμμή περί «νόμιμου ρουσφετιού» καταρρέει παταγωδώς. Το καθεστώς Μητσοτάκη επιχείρησε επί χρόνια να βαφτίσει το πελατειακό παρακράτος ως «κοινωνική ευαισθησία» και «εξυπηρέτηση του πολίτη». Όμως, η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποκαλύπτει ότι η παρέμβαση στον ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο υφαρπαγής κοινοτικών πόρων. Η γνώση της παρανομίας από πλευράς των πολιτικών προσώπων αποτελεί την ταφόπλακα στην αξιοπιστία της Νέας Δημοκρατίας, αποδεικνύοντας ότι η διαφθορά δεν ήταν ένα ατύχημα, αλλά η ίδια η μέθοδος διακυβέρνησης.

ΠΗΓΗ https://periodista.gr/