.
.
Της Κύρας Αδάμ
Η Τουρκία βρίσκει κλειστή την κεντρική είσοδο για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά ταύτα οι Ευρωπαίοι αφήνουν όλες τις πλάγιες εισόδου ανοιχτές στην Τουρκία για τη συνεργασία τους στους τομείς της άμυνας κυρίως.
Καθώς οι Βρυξέλλες καθιστούν σαφές ότι το επόμενο διάστημα θα ασχοληθούν διεξοδικά μόνο με την ευρωπαϊκή πορεία ένταξης της Ουκρανίας (και Μολδαβίας) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε την ευκαιρία στην ετήσια έκθεσή του για την Τουρκία (που εγκρίθηκε όμως με ισχυρές αρνητικές ψήφους και πολλές αποχές) να διατυπώσει τη θέση ότι η Τουρκία δεν μπορεί να επανεκκινήσει τη διαδικασία ένταξης υπό τις παρούσες συνθήκες, η οποία έχει παγώσει από το 2018.
Η έκθεση στιγματίζει και ορθώς τη «δεινή κατάσταση» στην οποία έχουν περιέλθει η δημοκρατία, οι δημοκρατικοί κανόνες και θεσμοί στην Τουρκία και γι’ αυτό της κλείνει την πόρτα στην Ε.Ε.
Μέσα σε αυτό το αρνητικό κλίμα, η αρνητική, επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της έκθεσης, με ένα ιδιαιτέρως επικριτικό τόνο και πολλά ευχολόγια για την αλλαγή στάσης της Τουρκίας, μιας και το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να επηρεάσει ή να συνεισφέρει στην πραγματική πολιτική των Βρυξελλών απέναντι στην Τουρκία.
Έτσι, η Τουρκία επικρίνεται για την προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας», για τη διατήρηση από την πλευρά της Τουρκίας του casus belli απέναντι στην Ελλάδα, για την παραβίαση της κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, για την παραβίαση του ΕΕΧ, για τις παρεμβάσεις στο έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας, που έχει αυξημένο ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, για τις αντιδράσεις στα ελληνικά θαλάσσια πάρκα, για τις παρεμβάσεις στην οριοθέτηση της ΑΟΖ, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, για τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού με βάση τον ΟΗΕ κ.λπ.
Με δύο λόγια, η έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου περιλαμβάνει όσα θα ήθελαν να ακούσουν η Ελλάδα και η Κύπρος για τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντί τους, η οποία δεν της επιτρέπει την εξακολούθηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.
Και εδώ σταματούν οι επικρίσεις του Ευρωκοινοβουλίου απέναντι στην Τουρκία και αρχίζει η «ρεαλιστική πολιτική» της Ε.Ε. απέναντι στην Τουρκία, που κάθε άλλο παρά δυσαρεστεί την Άγκυρα, αν δεν την ικανοποιεί κιόλας, και τούτο διότι η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται τώρα για την πλήρη ένταξή της, αλλά για τις επιμέρους συνεργασίες και τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει από τις Βρυξέλλες.
Οικονομικά οφέλη
Το Ευρωκοινοβούλιο επιμένει στην αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης Ε.Ε. – Τουρκίας, από την οποία θα αποκομίσει επιπλέον οικονομικά οφέλη η Τουρκία ειδικά στον αγροτικό τομέα, γεγονός που δεν δυσαρεστεί καθόλου την Άγκυρα.
Το σοβαρότερο σημείο όμως είναι ότι και η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου θεωρεί κρίσιμη και απαραίτητη τη συνεργασία με την Τουρκία στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας, λόγω της στρατηγικής και γεωπολιτικής σημασίας της Τουρκίας, και αναγνωρίζει τον αυξανόμενο τουρκικό ρόλο για την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ σε κρίσιμες περιοχές για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, όπως η Μαύρη Θάλασσα, η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή. Από τη στιγμή που το Ευρωκοινοβούλιο αναγνωρίζει την Τουρκία ως χώρα «κρίσιμη και απαραίτητη» για την ασφάλεια της Ε.Ε., είναι προφανές ότι πόρτες και διάδρομοι είναι διάπλατα ανοιχτοί για την ολοένα μεγαλύτερη εμπλοκή της Τουρκίας στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας της Ε.Ε., ό,τι ακριβώς επιθυμεί ο Ερντογάν στις σχέσεις του με τις Βρυξέλλες.
Αυτή ακριβώς η τοποθέτηση της έκθεσης του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία επιτρέπει σε χώρες-μέλη της Ε.Ε. και μάλιστα τις ισχυρές, όπως Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία, να συσφίγγουν ακόμα περισσότερο τις αμυντικές σχέσεις και διμερείς συνεργασίες τους με την Άγκυρα, αφήνοντας μικρά περιθώρια σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να προωθούν και να κατοχυρώνουν τα συμφέροντά τους απέναντι στις επιχειρησιακές προκλήσεις της Τουρκίας εις βάρος τους και να περιμένουν «ευρωπαϊκές λύσεις» στα προβλήματα που τους προκαλεί η Άγκυρα.
Πηγή: dimokratia.gr