.
.
Η εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι υποχρέωση της Πολιτείας και η οδική ασφάλεια αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας. Όμως, όταν μεγάλος αριθμός πολιτών αισθάνεται ότι οι έλεγχοι και τα πρόστιμα έχουν λάβει τέτοια έκταση ώστε να δημιουργούν έντονη οικονομική και κοινωνική πίεση, τότε η κυβέρνηση οφείλει να ακούσει τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας.
Στη Σάμο, το τελευταίο διάστημα, πολλοί πολίτες και επαγγελματίες εκφράζουν παράπονα για τον μεγάλο αριθμό τροχονομικών ελέγχων και τα υψηλά διοικητικά πρόστιμα. Για μια κοινωνία που έχει δοκιμαστεί από οικονομικές δυσκολίες, την αύξηση του κόστους ζωής και τις προκλήσεις της νησιωτικότητας, κάθε νέο οικονομικό βάρος γίνεται ακόμη πιο αισθητό.
Το ζήτημα δεν είναι αν πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος. Φυσικά και πρέπει. Το ερώτημα είναι αν η εφαρμογή του συνοδεύεται από την απαιτούμενη αναλογικότητα, ενημέρωση και πρόληψη ή αν οι πολίτες έχουν την αίσθηση ότι η έμφαση δίνεται κυρίως στις κυρώσεις.
Η Νέα Δημοκρατία, ως κυβερνών κόμμα, καλείται να αξιολογήσει το κλίμα που διαμορφώνεται στη Σάμο. Όταν σημαντικό μέρος της τοπικής κοινωνίας αισθάνεται δυσαρέσκεια απέναντι στον τρόπο άσκησης της κρατικής πολιτικής, η δυσαρέσκεια αυτή μπορεί να έχει και πολιτικές συνέπειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η εφαρμογή του νόμου πρέπει να σταματήσει· σημαίνει όμως ότι η κυβέρνηση οφείλει να ακούει τις τοπικές κοινωνίες και να εξετάζει αν οι πολιτικές της εφαρμόζονται με τρόπο που διατηρεί την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η σχέση κράτους και πολίτη δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στις απαγορεύσεις και στα πρόστιμα. Χρειάζεται διάλογος, πρόληψη, ενημέρωση και δίκαιη αντιμετώπιση. Μόνο έτσι η τήρηση του νόμου γίνεται κοινός στόχος και όχι αιτία κοινωνικής έντασης.
Το ερώτημα που τίθεται προς την κυβέρνηση και τους τοπικούς εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας είναι απλό: ακούνε τη φωνή της κοινωνίας της Σάμου; Εάν ένα μεγάλο μέρος των πολιτών αισθάνεται ότι επιβαρύνεται υπέρμετρα από τις πρακτικές επιβολής του νόμου, τότε απαιτείται διάλογος και αξιολόγηση της κατάστασης. Η αποτελεσματική διακυβέρνηση δεν κρίνεται μόνο από την εφαρμογή των κανόνων, αλλά και από την ικανότητα να διατηρεί την εμπιστοσύνη των πολιτών.