Η βράβευση του Αθανασίου Μαρτίνου στην Κωνσταντινούπολη δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση τιμής προς έναν μεγάλο ευεργέτη. Η κατάμεστη Μαράσλειος Σχολή έστειλε ένα ευρύτερο μήνυμα: η Ρωμιοσύνη της Πόλης επιχειρεί να κοιτάξει μπροστά, επενδύοντας στην παιδεία, στα παιδιά και στους θεσμούς της.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απένειμε στον Αθανάσιο Μαρτίνο το Βραβείο «Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος», αναγνωρίζοντας την πολυετή προσφορά του προς το Φανάρι και την Ομογένεια. Η διάκριση, που καθιερώθηκε από τον Πρόεδρο της PeopleCert Βύρωνα Νικολαΐδη, έφερε στο προσκήνιο τη διαχρονική παράδοση των ευεργετών της Κωνσταντινούπολης.
Όμως, πίσω από τη βράβευση υπήρχε και μια δεύτερη, ιδιαίτερα σημαντική είδηση. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης βρίσκεται πλέον κοντά στην ολοκλήρωση μιας μεγάλης ανακαίνισης, η οποία πραγματοποιείται με δωρεά του Αθανασίου και της Μαρίνας Μαρτίνου. Ο Πατριάρχης προανήγγειλε την παράδοση του συγκροτήματος πλήρως ανακαινισμένου το προσεχές διάστημα, συνδέοντας την προσφορά του ευεργέτη με τη μεγάλη ιστορική παράδοση της Σχολής.
Η παρουσία, ωστόσο, περισσότερων από 130 μαθητών από την Κωνσταντινούπολη και την Ίμβρο ήταν εκείνη που έδωσε στην εκδήλωση τον πιο συμβολικό της χαρακτήρα.
Η νέα γενιά της Ομογένειας βρέθηκε στο επίκεντρο, καθώς οι μαθητές ολοκλήρωσαν την πρώτη χρονιά του προγράμματος αγγλικής γλώσσας και παρέλαβαν διεθνώς αναγνωρισμένα πιστοποιητικά LANGUAGECERT. Το πρόγραμμα, σύμφωνα με τον Βύρωνα Νικολαΐδη, δεν σταματά εδώ.
Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται μαθήματα Ελληνικής Γλώσσας για παιδιά και γονείς στην Κωνσταντινούπολη, μαθήματα Τουρκικών στην Ίμβρο, αλλά και προγράμματα STEM και Τεχνητής Νοημοσύνης.
Το μήνυμα είναι σαφές: η προσπάθεια δεν αφορά μόνο τη διατήρηση μιας ιστορικής κοινότητας, αλλά τη δημιουργία προϋποθέσεων ώστε τα παιδιά της να μπορούν να παραμείνουν, να μορφωθούν και να προχωρήσουν.
Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η αναφορά του Βύρωνα Νικολαΐδη στη δημογραφική κατάσταση της Ομογένειας. Όπως ανέφερε, απαιτείται συνδυασμός στήριξης από την τουρκική και την ελληνική πολιτεία, αλλά και ουσιαστική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.
Η εκδήλωση στη Μαράσλειο, επομένως, είχε δύο πρόσωπα. Από τη μία, τίμησε έναν ευεργέτη που έχει συνδέσει το όνομά του με σημαντικά έργα της Ομογένειας. Από την άλλη, ανέδειξε μια προσπάθεια να περάσει η Ρωμιοσύνη από τη διατήρηση της ιστορικής της παρουσίας στον σχεδιασμό του επόμενου κεφαλαίου της.
Και το πιο χαρακτηριστικό στιγμιότυπο ίσως ήταν η εικόνα της γεμάτης αίθουσας με παιδιά.
Γιατί, τελικά, το μεγάλο ερώτημα για την Ομογένεια δεν είναι μόνο ποιοι ευεργέτες τη στήριξαν στο παρελθόν, αλλά αν η νέα γενιά θα έχει τις προϋποθέσεις να γράψει τη δική της συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη.