Αυξημένα έσοδα, υψηλότερες τιμές δωματίων και ισχυρές τουριστικές επιδόσεις συνθέτουν την εικόνα του ελληνικού ξενοδοχειακού κλάδου το 2026. Πίσω, όμως, από τους θετικούς αριθμούς παραμένει ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσα από τα επιπλέον έσοδα θα καταλήξουν τελικά στα ταμεία των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων ως καθαρό κέρδος;
Η αύξηση του κύκλου εργασιών δεν συνεπάγεται αυτομάτως αντίστοιχη βελτίωση της οικονομικής τους θέσης. Αντίθετα, οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν αυξημένες λειτουργικές δαπάνες, με την ενέργεια, τη μισθοδοσία, τις προμήθειες και τη συντήρηση να επιβαρύνουν σημαντικά τους προϋπολογισμούς τους. Παράλληλα, οι ανάγκες επενδύσεων για την αναβάθμιση των ξενοδοχειακών μονάδων προσθέτουν νέες οικονομικές απαιτήσεις.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η συζητούμενη αύξηση του ανώτατου συντελεστή του τέλους διαμονής παρεπιδημούντων από 0,75% σε 1%, μεταβολή που αντιστοιχεί σε αύξηση 33,3%. Ο ΣΕΤΕ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων εκφράζουν την αντίθεσή τους, επισημαίνοντας την πρόσθετη επιβάρυνση σε ένα ήδη απαιτητικό φορολογικό και λειτουργικό περιβάλλον.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών–Αττικής, Ευγένιος Βασιλικός, έχει επίσης επισημάνει ότι το αυξανόμενο λειτουργικό κόστος αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.
Έτσι, παρά τις αυξημένες εισπράξεις και τις θετικές επιδόσεις του τουρισμού, η πραγματική οικονομική εικόνα των ξενοδοχείων παραμένει ανοιχτή. Το κρίσιμο μέγεθος δεν θα είναι μόνο ο τζίρος, αλλά το τελικό αποτέλεσμα που θα αποτυπωθεί στους ισολογισμούς μετά την αφαίρεση του συνόλου των εξόδων και των φορολογικών υποχρεώσεων.