Την ώρα που το Ειδικό Δημοτικό και Νηπιαγωγείο Σάμου καταρρέει κυριολεκτικά – με πτώσεις ψευδοροφών, απουσία πυροπροστασίας και καταγγελίες για τρωκτικά – το πολιτικό σύστημα κινείται. Κόμματα της αντιπολίτευσης φέρνουν το θέμα στη Βουλή. Οι γονείς φωνάζουν. Η τοπική κοινωνία αγωνιά.

Και ο κυβερνητικός βουλευτής του νησιού, ο Χριστόδουλος Στεφανάδης, πού βρίσκεται;

Σε ένα ζήτημα που αφορά την ασφάλεια παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες – δηλαδή των πιο ευάλωτων μαθητών – η σιωπή δεν είναι ουδέτερη στάση. Είναι πολιτική επιλογή. Όταν άλλα κόμματα καταθέτουν ερωτήσεις και ζητούν εξηγήσεις από τα αρμόδια Υπουργεία, ο βουλευτής της συμπολίτευσης οφείλει να είναι μπροστά, όχι εξαφανισμένος.

Ο ρόλος ενός κυβερνητικού βουλευτή δεν είναι διακοσμητικός. Δεν περιορίζεται σε παρουσίες σε εκδηλώσεις και σε φωτογραφίες. Είναι θεσμικός, παρεμβατικός, πιεστικός προς τα Υπουργεία της ίδιας του της κυβέρνησης. Αν δεν μπορεί να εξασφαλίσει ασφαλές σχολικό περιβάλλον για τα παιδιά της Σάμου, τότε ποια ακριβώς είναι η χρησιμότητα της κοινοβουλευτικής του παρουσίας;

Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά τη χώρα. Τα συναρμόδια Υπουργεία ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια. Δεν υπάρχει θεσμικό εμπόδιο. Υπάρχει μόνο πολιτική βούληση — ή η απουσία της.

Η κοινωνία της Σάμου δεν ζητά θαύματα. Ζητά τα αυτονόητα:

Ασφαλείς σχολικές υποδομές

Άμεση μετεγκατάσταση αν το κτήριο είναι επικίνδυνο

Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα λύσης

Όταν οι γονείς μιλούν για κίνδυνο τραυματισμού και για προβλήματα υγιεινής, δεν χωρούν επικοινωνιακές υπεκφυγές. Κάθε μέρα καθυστέρησης είναι πολιτική ευθύνη.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν προβλήματα. Υπάρχουν και είναι σοβαρά.
Το ερώτημα είναι: θα αναλάβει ο τοπικός κυβερνητικός βουλευτής πρωτοβουλία ή θα συνεχίσει να παρακολουθεί από απόσταση, αφήνοντας άλλους να διεκδικούν για τη Σάμο;

Σε ζητήματα που αφορούν παιδιά με αναπηρία, η ουδετερότητα δεν είναι επιλογή. Είναι συνενοχή στη στασιμότητα.

Η Σάμος δεν χρειάζεται σιωπή. Χρειάζεται ευθύνη.

Γιάννης Νέγρης