.
.
Από τον Lemmy
Πέρασε άλλη μια μέρα με το λεγόμενο πυρ ομαδόν εναντίον του Κυριάκου, μέσα στη Βουλή. Και λοιπόν; Πόσα πυρ ομαδόν δέχθηκε ίσαμε τώρα; Πόσες φορές τον κατακεραύνωσε η αντιπολίτευση; Αυτός εκεί. Ακίνητος. Στη θέση του. Απτόητος.
Γιατί δεν φοβάται κανέναν και κανένας δεν μπορεί να τον απειλήσει; Εδώ ο καημένος ο Κλίντον με μια κοπέλα τάφτιαξε και πήγε στο δικαστήριο και παρολίγον να χάσει και τη θέση του προέδρου των ΗΠΑ. Εδώ σε μας ξέσπασαν πολύ σοβαρά σκάνδαλα, τα οποία όμως πέρασαν και κύλησαν σαν τη βροχή στον τσίγκο, που έλεγε και ο Κωνσταντάρας.
Γιατί λοιπόν; Τι συμβαίνει και έχουμε στηθεί σαν ηλίθιοι και παρακολουθούμε αυτά τα άσφαιρα πυρ ομαδόν της αντιπολίτευσης; Αυτό που συμβαίνει είναι πως δεν έχουμε Βουλή. Δεν έχουμε δηλαδή σώμα αντιπροσώπων, δεν έχουμε Εθνοσυνέλευση, πώς το λένε. Τι έχουμε; Δεν είμαι σε θέση ακριβώς να το περιγράψω, αλλά θα προσπαθήσω.
Αντί για Βουλή, έχουμε το σπίτι του Μητσοτάκη. Και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης είναι κάτι επισκέπτες, κάτι γειτόνοι που τον ενοχλούν. Πάνε στο σπίτι του και του ζητάνε τον λόγο. Αυτός τους ακούει, μετά τους βρίζει και τους πετάει έξω. Διότι οι συγγενείς του, οι λεγόμενοι βουλευτές της ΝΔ, είναι περισσότεροι από τους γειτόνους και πιο πλούσιοι κιόλας. Και δεν ακούνε κουβέντα.
Δεν έχουμε λοιπόν Βουλή. Διότι, εάν είχαμε, θα βλέπαμε κάποια διαφοροποίηση, κάποιου αντιπροσώπου, όταν έρχονται μέσα στη Βουλή δικογραφίες που αποκαλύπτουν σκάνδαλα εκατομμυρίων, παράνομες παρακολουθήσεις, κατασκοπίες υπέρ τρίτων χωρών, εγκατάλειψη τραίνων με δεκάδες νεκρούς, μεταφορά όπλων σε τρίτες χώρες και δεν συμμαζεύεται. Και όμως, παρόλα αυτά, σιγή. Οι λεγόμενοι βουλευτές τίποτα. Αμίλητοι. Και όλοι μαζί, στυλοβάτες του ιδιοκτήτη του σπιτιού.
Γιατί φτάσαμε ως εδώ; Διότι έχουμε εκχωρήσει στον εκάστοτε πρωθυπουργό εξουσίες που ούτε ο βασιλεύς δεν είχε. Εδώ ο φουκαράς ο Κωνσταντίνος, πήγε το 1965 να αντικαταστήσει τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό με τον πρόεδρο της Βουλής -της πλειοψηφίας δηλαδή- και πέσανε να τον φάνε. Ούτε αυτό δεν ήταν σε θέση να κάνει. Τώρα, εδώ, ο δικός μας ο Κυριάκος κάνει πρόεδρο της Δημοκρατίας τον οποιονδήποτε, κάνει υπουργό τον Λαζαρίδη, που λέμε, και κανένας δεν του ζητάει τον λόγο. Να πάει δηλαδή ένας βουλευτής της ΝΔ και να του πει, ευσχήμως, έλα δω κ. πρόεδρε, εμείς τι κάνουμε εδώ τόσα χρόνια και μας κάνεις υπουργό τον Λαζαρίδη; Εντάξει, είναι πτυχιούχος. Γιατί εμείς δεν είμαστε;
Τίποτα. Γενική σιωπή. Απόλυτος Μοναρχία. Διότι δεν έχουμε Βουλή, εφόσον δεν έχουμε και βουλευτές. Έχουμε διορισμένους από τον μονάρχη δημοσίους υπαλλήλους, που τους ονομάζουμε βουλευτές. Έτσι, για το ονόρε. Δεν είναι όμως βουλευτές. Είναι κατ’ ουσίαν διορισμένοι και μόνον κατ’ επίφασιν εκλεγμένοι.
Πάντα συνέβαινε αυτό; Όχι. Υπήρχε περίπτωση στην προδικτατορική περίοδο, να γίνονταν όλα αυτά και ο πρωθυπουργός να έμενε στη θέση του; Δηλαδή, εάν ο Καραμανλής έκανε τα ίδια με την ΕΡΕ, θα κάθονταν σαν παναγίες να τον παρακολουθούν, ο Παναγής Παπαληγούρας, ο Αβέρωφ, ο Κανελλόπουλος, ο Ράλλης, ο Τσάτσος; Όχι φυσικά. Θα τον έδιωχναν. Εξάλλου δεν υπήρχε καν περίπτωση να βρεθεί ο Καραμανλής σε τέτοια θέση. Το ίδιο και ο Γεώργιος Παπανδρέου. Θα τον έπιαναν να παρακολουθεί τα τηλέφωνα του Καραμανλή και δεν θα μίλαγαν ο Μητσοτάκης, ο Βενιζέλος, ο Τσιριμώκος, ο Στεφανόπουλος και ο Νόβας; Όχι βέβαια. Θα τον είχαν κατευθείαν απολύσει.
Τώρα λοιπόν δεν έχουμε βουλευτές. Έχουμε άγνωστους ανθρώπους του κομματικού σωλήνα. Που υπάρχουν εξαιτίας της εύνοιας του Κυριάκου. Αυτός τους ανασύρει από το πουθενά και τους κάνει βουλευτές. Δεν έχουν δική τους πολιτική και κοινωνική ισχύ. Είναι σχεδόν ανύπαρκτοι πολιτικά.
Επομένως, τι περιμένουμε εμείς; Να πέσει ο Κυριάκος στη Βουλή; Θα έπεφτε, εάν είχαμε Βουλή.
Τώρα είμαστε χωρίς Βουλή, χωρίς Θεό.
ΠΗΓΗ https://www.antinews.gr/