Η εξέλιξη δεν συνιστά απλώς μία δικαστική δικαίωση. Συνιστά ένα ηχηρό πολιτικό ράπισμα για το σύστημα εξουσίας που επιχείρησε να μετατρέψει έναν αγροτοσυνδικαλιστή σε «παράδειγμα προς αποφυγή», την ώρα που οι αγροτικές κινητοποιήσεις έφερναν σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου.

Για μήνες, η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της άφηναν να αιωρείται η εικόνα ενός ανθρώπου που φερόταν να εμπλέκεται σε σκάνδαλο επιδοτήσεων. Οι τραπεζικοί του λογαριασμοί δεσμεύθηκαν, η περιουσία του «πάγωσε», το όνομά του σύρθηκε στη δημόσια σφαίρα και η πολιτική αξιοποίηση της υπόθεσης κορυφώθηκε όταν αποκλείστηκε από τη συνάντηση των αγροτών με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Σήμερα όμως, το ίδιο το δικαστικό σύστημα έρχεται να γκρεμίσει το κυβερνητικό αφήγημα με εκκωφαντικό τρόπο.

Το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών αποφαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν προέκυψε κανένα στοιχείο εικονικών δηλώσεων ή παράνομων επιδοτήσεων. Οι δηλώσεις προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ κρίθηκαν απολύτως νόμιμες και οι καλλιέργειες πραγματικές. Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι και η Ευρωπαία Εισαγγελέας Ευγενία Κυβέλου είχε εισηγηθεί υπέρ της αθωότητάς του, καταρρίπτοντας ουσιαστικά τον πυρήνα της υπόθεσης.

Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά πολιτικά ερωτήματα.

Ποιος τελικά κατασκεύασε το αφήγημα της ενοχής;
Ποιοι μηχανισμοί «έδειξαν» έναν αγροτοσυνδικαλιστή ως εμπλεκόμενο σε σκάνδαλο που αποδείχθηκε ανύπαρκτο;
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι ένας άνθρωπος στοχοποιήθηκε δημόσια, οικονομικά και πολιτικά χωρίς να υπάρχει ούτε ένα πραγματικό επιβαρυντικό στοιχείο;

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας. Γιατί η υπόθεση Ανεστίδη δεν εξελίχθηκε σε μια ήσυχη δικαστική διερεύνηση. Μετατράπηκε σε εργαλείο πολιτικής πίεσης μέσα στην κορύφωση των αγροτικών κινητοποιήσεων. Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί σήμερα τόσο βαριά πολιτική σκιά πάνω από το Μαξίμου.

Την ώρα που χιλιάδες αγρότες κατήγγειλαν αδιέξοδο, ακρίβεια, αυξημένο κόστος παραγωγής και εγκατάλειψη της υπαίθρου, η κυβέρνηση επέλεξε να δείξει πυγμή απέναντι στους εκπροσώπους τους. Όχι με λύσεις. Με στοχοποίηση.

Η πλήρης δικαστική κατάρρευση της υπόθεσης αφήνει πίσω της μια εικόνα θεσμικής αυθαιρεσίας που δύσκολα μπορεί να κρυφτεί πίσω από επικοινωνιακές διαχειρίσεις.

Ο ίδιος ο Κώστας Ανεστίδης μίλησε πλέον ανοιχτά για «πληρωμένο συμβόλαιο» και για προσπάθεια εκφοβισμού του αγροτικού κινήματος. Δήλωση εξαιρετικά βαριά πολιτικά, που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά το απαλλακτικό βούλευμα.

Και ενώ η κυβέρνηση επιχειρούσε να παρουσιάσει πρόσωπα και καταστάσεις ως μέρος ενός «συστήματος παρανομίας», η πραγματικότητα πλέον την εκθέτει ανεπανόρθωτα. Γιατί μέσα στο πραγματικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ , με συλλήψεις, εγκληματικές οργανώσεις, εκατομμύρια ευρώ παράνομων επιδοτήσεων και διασυνδέσεις που ερευνώνται , η υπόθεση Ανεστίδη αποδεικνύεται τελικά μια πολιτική φούσκα με βαρύ ανθρώπινο και θεσμικό κόστος.

Και αυτό ίσως είναι το πιο επικίνδυνο στοιχείο της υπόθεσης: ότι σε μια χώρα όπου οι πραγματικές ευθύνες συχνά χάνονται μέσα στη διαπλοκή και τις πολιτικές ισορροπίες, κάποιοι φαίνεται πως θεώρησαν εύκολη λύση να κατασκευάσουν ενόχους εκεί που δεν υπήρχαν.

Η αθώωση Ανεστίδη δεν κλείνει απλώς μια δικογραφία. Ανοίγει μια τεράστια πολιτική συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο ασκήθηκε εξουσία, λειτούργησαν ελεγκτικοί μηχανισμοί και επιχειρήθηκε να χειραγωγηθεί η κοινή γνώμη.

Και αυτή η συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο έναν αγροτοσυνδικαλιστή. Αφορά την ίδια τη λειτουργία του κράτους δικαίου στη χώρα.

Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος

ΠΗΓΗ https://www.serresparatiritis.gr/