Παρέμβαση στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα με αιχμή την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, το Μεταφορικό Ισοδύναμο και την ενίσχυση των νησιωτικών Δήμων.
Την ανάγκη για ουσιαστική στήριξη των νησιωτικών περιοχών, με συγκεκριμένους πόρους και θεσμικές παρεμβάσεις, αναδεικνύει ο Μιχάλης Αγγελόπουλος, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΙΤΑ) και πρώην Δήμαρχος Σάμου, στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΕ, που πραγματοποιείται στην Καλαμάτα από τις 5 έως τις 7 Νοεμβρίου.
Στην παρέμβασή του, την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, στη συνεδρία για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και την Εδαφική Συνοχή, ο κ. Αγγελόπουλος θα παρουσιάσει έξι συγκεκριμένες προτάσεις για την επόμενη ημέρα της νησιωτικής πολιτικής.
Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η αξιοποίηση της πρώτης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τα Νησιά, η οποία αναγνωρίζει το αυξημένο κόστος της νησιωτικότητας, χωρίς ωστόσο να προβλέπει ακόμη ειδικό ευρωπαϊκό ταμείο ή δεσμευτική νησιωτική ρήτρα.
Ο ίδιος ζητά διακριτή χρηματοδότηση των νησιών στο εθνικό Σχέδιο Εταιρικής Σχέσης 2028-2034, με ενεργό συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό και την κατανομή των πόρων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο Μεταφορικό Ισοδύναμο, προτείνοντας ετήσια εκκαθάριση των ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις, αναθεώρηση του χρηματοδοτικού ορίου και ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση. Παράλληλα, ζητά ειδικό νησιωτικό συντελεστή στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους, ενίσχυση της στελέχωσης των Δήμων και ολοκλήρωση της Εθνικής Στρατηγικής για τη νησιωτικότητα.
Στις προτάσεις του περιλαμβάνονται επίσης η συγκρότηση μόνιμης ομάδας εργασίας Υπουργείου Ναυτιλίας και ΚΕΔΕ, ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ το 2027, καθώς και η δημιουργία ευρωπαϊκού «Γραφείου Νησιωτικότητας» για τον συντονισμό των σχετικών πολιτικών.
«Αρμοδιότητες χωρίς πόρους μεταβιβάζουν την ευθύνη, όχι τη δυνατότητα», επισημαίνει, αναδεικνύοντας την ανάγκη οι νησιωτικοί Δήμοι να διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα για να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες τους.
Το μήνυμα της παρέμβασής του συμπυκνώνεται στη θέση ότι η εδαφική συνοχή αφορά εξίσου τα νησιά, τα ορεινά χωριά και κάθε απομακρυσμένη κοινότητα.
«Οι νησιώτες δεν ζητούν χάρη· ζητούν τους ίδιους όρους ζωής με κάθε άλλον Έλληνα και Ευρωπαίο πολίτη», τονίζει.