Κλείνοντας την τελευταία χρονιά των βροχοπτώσεων 2025–2026, ο γεωπόνος Σάμου Αμυρσώνης Γιακουμής δημοσίευσε μαζί με τα στοιχεία τον πίνακα των βροχοπτώσεων των τελευταίων 44 χρόνων.

Όπως επισημαίνει, τα στοιχεία των βροχοπτώσεων δεν μπορούν να αποτελέσουν από μόνα τους την εξήγηση για την εγκατάλειψη της σαμιακής υπαίθρου και τη σταδιακή οικονομική εξόντωση του αγροτικού κόσμου.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα:

Πού είναι η πολιτική και θεσμική ηγεσία του τόπου;

Ο Αμυρσώνης Γιακούμης στρέφει την προσοχή σε ένα πρόβλημα που, όπως υποστηρίζει, έχει λάβει πλέον σοβαρές διαστάσεις: την ανεξέλεγκτη παρουσία των αγριογούρουνων και τις καταστροφές που προκαλούν στην αγροτική παραγωγή και στην ύπαιθρο.

Όμως το ζήτημα δεν σταματά στα αγριογούρουνα.

Το βαθύτερο πρόβλημα, σύμφωνα με την ίδια κριτική, είναι η αδυναμία των τοπικών θεσμών να αντιληφθούν εγκαίρως το μέγεθος της καταστροφής και να απαιτήσουν αποτελεσματικές λύσεις.

Και εδώ ο χαρακτηρισμός «ηγετίσκοι» αποκτά ιδιαίτερο βάρος.

Γιατί ηγεσία δεν είναι οι τίτλοι.

Δεν είναι οι φωτογραφίες.

Δεν είναι οι δηλώσεις.

Δεν είναι οι συσκέψεις για τις συσκέψεις.

Ηγεσία είναι να βλέπεις το πρόβλημα πριν γίνει καταστροφή και να ενεργείς πριν ο αγρότης εγκαταλείψει το χωράφι του.

Αυτό ακριβώς αναδεικνύει ο γεωπόνος Αμυρσώνης Γιακούμης με τις παρεμβάσεις του: ότι η εγκατάλειψη της σαμιακής υπαίθρου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα φυσικό και αναπόφευκτο φαινόμενο.

Πίσω από κάθε εγκαταλειμμένο αμπέλι υπάρχει ένας παραγωγός που δεν άντεξε.

Πίσω από κάθε καλλιέργεια που χάνεται υπάρχει εισόδημα που εξαφανίζεται.

Και πίσω από κάθε χωράφι που εγκαταλείπεται υπάρχει ένα ακόμη κομμάτι της Σάμου που χάνει τη ζωή του.

Γι' αυτό οι θεσμικοί εκπρόσωποι του νησιού οφείλουν να απαντήσουν καθαρά:

Τι έκαναν μέχρι σήμερα;

Τι δεν έκαναν;

Και κυρίως, τι σκοπεύουν να κάνουν τώρα;

Γιατί, όπως αναδεικνύει ο Αμυρσώνης Γιακουμής, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα αγριογούρουνα.

Είναι και η θεσμική αδράνεια απέναντι σε μια ύπαιθρο που αδειάζει.

Η Σάμος δεν έχει ανάγκη από άλλους «ηγετίσκους».

Έχει ανάγκη από ανθρώπους που θα αναλάβουν πραγματική ευθύνη για τον τόπο, τον αγρότη και την παραγωγή του.

Γιατί όταν η ύπαιθρος εγκαταλείπεται, κάποτε θα πρέπει να λογοδοτήσουν εκείνοι που είχαν την ευθύνη να την προστατεύσουν.