Σε μια περίοδο που η δημόσια υγεία δοκιμάζεται, ο «ψηφιακός εκσυγχρονισμός» στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών παρουσιάζεται ως βήμα προόδου. Όμως για τους εργαζόμενους του Γενικό Νοσοκομείο Σάμου, η πραγματικότητα πίσω από τις οθόνες και τα «έξυπνα» συστήματα είναι πολύ διαφορετική: πρόκειται για μια βιτρίνα που δεν μπορεί να κρύψει τη δραματική υποστελέχωση και την εντατικοποίηση της εργασίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων , η Παθολογική Κλινική λειτουργεί χωρίς παθολόγο, με την κάλυψη να επιχειρείται από ιατρό ΜΕΘ και στρατιωτικό ιατρό που καλούνται να «μπαλώσουν» τα κενά. Η βασική κλινική του νοσοκομείου, η ραχοκοκαλιά της νοσηλευτικής φροντίδας, στηρίζεται πλέον σε λύσεις ανάγκης, αυξάνοντας την πίεση στους ήδη εξαντλημένους επαγγελματίες υγείας.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Χωρίς ειδικευμένους ιατρούς επειγόντων, αγροτικοί ιατροί και γιατροί άλλων ειδικοτήτων καλούνται να διαχειριστούν κρίσιμα περιστατικά, αναλαμβάνοντας ευθύνες που υπερβαίνουν τον ρόλο και την εκπαίδευσή τους. Η «ευελιξία» μεταφράζεται σε διαρκή εργασιακή πίεση και σε αυξημένο κίνδυνο για ασθενείς και προσωπικό.
Την ίδια στιγμή, η διοίκηση προβάλλει την εγκατάσταση ψηφιακών συστημάτων διαχείρισης αναμονής ως δείγμα προόδου. Όμως, όπως επισημαίνουν οι εργαζόμενοι

, δεν υπάρχει επαρκής χώρος ούτε για το διοικητικό προσωπικό, με προτάσεις για μετακίνηση σε ήδη ασφυκτικούς χώρους των νοσηλευτών. Ο χώρος αναμονής των ασθενών παραμένει ανεπαρκής. Οι οθόνες μπορεί να δείχνουν αριθμούς προτεραιότητας, αλλά δεν μπορούν να καλύψουν το βασικό έλλειμμα: την απουσία γιατρών.
Οι εργαζόμενοι τονίζουν ότι η υποχρηματοδότηση και η απουσία μόνιμων προσλήψεων δεν αποτελούν συγκυριακό φαινόμενο, αλλά πολιτική επιλογή

. Η υγεία, υπογραμμίζουν, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους κόστους–οφέλους, ούτε να υποκαθίσταται από τεχνολογικές εφαρμογές που δεν συνοδεύονται από ουσιαστική ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό.
Το ερώτημα που θέτουν είναι σαφές: Μπορεί να υπάρξει πραγματικός εκσυγχρονισμός χωρίς γιατρούς, χωρίς επαρκές νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό; Για τους ίδιους, η απάντηση είναι κατηγορηματική. Καμία ψηφιακή αναβάθμιση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη μόνιμη και επαρκή στελέχωση. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην εξουθένωση των εργαζομένων και στην επισφάλεια των ασθενών, αλλά στη στήριξη του ανθρώπινου δυναμικού που κρατά όρθιο το σύστημα.
Γιάννης Νέγρης