Αν και από την αρχή της πανδημίας η επιστημονική κοινότητα είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά αποτελούν τον πιο «ανθεκτικό κρίκο» απέναντι στην COVID-19, περνώντας συνήθως τη νόσο με ήπια ή και καθόλου συμπτώματα, τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η εικόνα δεν είναι τόσο απλή όταν εξετάζεται σε βάθος χρόνου. Η έρευνα πλέον στρέφεται στις πιθανές επιπτώσεις μετά τη νόσηση, με ιδιαίτερη έμφαση στην καρδιαγγειακή υγεία των ανηλίκων.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μελέτη Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, η οποία δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026 στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Cardiology. Η ερευνητική ομάδα, με τη συμμετοχή των Καραβίτη, Χαρακίδα, Δημοπούλου και άλλων, εξέτασε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της λοίμωξης από τον κορονοϊό στα παιδιά, επιχειρώντας να φωτίσει την «επόμενη ημέρα» της νόσου.

Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι, παρά το γεγονός ότι οι βασικοί καρδιολογικοί δείκτες –όπως το κλάσμα εξώθησης, που αποτυπώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα– εμφανίζονται συνήθως φυσιολογικοί στους συνήθεις ελέγχους, μπορεί να υπάρχουν πιο λεπτές, μη ορατές μεταβολές στη λειτουργία της καρδιάς. Για την ανίχνευσή τους, οι επιστήμονες αξιοποίησαν πιο εξειδικευμένες υπερηχογραφικές τεχνικές.

Η συμπεριφορά του καρδιακού μυός σε μικροσκοπικό επίπεδο
Κεντρικό ρόλο στην έρευνα διαδραμάτισε ο δείκτης GLS (Global Longitudinal Strain – Ολική Επιμήκης Παραμόρφωση), ο οποίος καταγράφει τη συμπεριφορά του καρδιακού μυός σε μικροσκοπικό επίπεδο. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι στα παιδιά που είχαν νοσήσει από COVID-19 παρατηρείται επίμονη μείωση του συγκεκριμένου δείκτη, γεγονός που μεταφράζεται σε αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν «υποκλινική μυοκαρδιακή δυσλειτουργία». Με απλά λόγια, η καρδιά λειτουργεί φαινομενικά φυσιολογικά, αλλά στην πραγματικότητα καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να επιτύχει το ίδιο αποτέλεσμα.

ΠΗΓΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ