.
.
Η γυναίκα πίσω από τον μύθο της «ομορφότερης άσχημης» του ελληνικού κινηματογράφου
Σαν σήμερα, την Πρωτοχρονιά του 1897 ήρθε στη ζωή η «ομορφότερη άσχημη» και ίσως πιο αγαπημένη διαχρονικά Ελληνίδα κωμικός του ελληνικού κινηματογράφου.
Η Γεωργία Βασιλειάδου (πραγματικό όνομα Γεωργία Αθανασίου) γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1897 στην Κυψέλη της Αθήνας και έφυγε από τη ζωή στις 12 Φεβρουαρίου 1980, σε ηλικία 83 ετών. Θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες φιγούρες στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου – η «ομορφότερη άσχημη» που χάρισε το γέλιο σε γενιές θεατών. Ο ποιητής και εκδότης, Γιώργος Χρονάς είχε πει για τη Γεωργία Βασιλειάδου ότι ήταν το μεγάλο «φάρμακο» ενάντια στη μελαγχολία και την κατάθλιψη.
Μια δύσκολη αρχή
Γεννήθηκε σε μια πολύτεκνη οικογένεια με δέκα παιδιά και βίωσε από πολύ νωρίς τις οικονομικές δυσκολίες. Ο πατέρας της, αξιωματικός του στρατού, πέθανε από πτώση από άλογο, αφήνοντας τη μητέρα της να μεγαλώσει τα παιδιά σε συνθήκες φτώχειας. Ήταν μόλις 7 χρόνων όταν ξεκίνησε να δουλεύει ως πωλήτρια στο κατάστημα με κορνίζες που διατηρούσε ο θείος της, για να μπορεί να βοηθά οικονομικά τη χήρα μητέρα της – ένα φορτίο που κουβαλούσε από πολύ παιδί.
Τα πρώτα βήματα στο θέατρο
Παρά τις αντιξοότητες, το θέατρο την κέρδισε. Το 1923 άρχισε να σπουδάζει φωνητική στη Γεννάδειο Σχολή και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Λυρικό Θέατρο ως μέλος χορωδίας στην όπερα Ernani του Verdi. Σύντομα συνεργάστηκε με μεγάλους θιάσους της εποχής, όπως αυτούς της Κυβέλης, της Μαρίκας Κοτοπούλη και του Δημήτρη Μυράτ, αποκτώντας εμπειρία σε ποικίλους ρόλους. Μετά από έναν άτυχο πρώτο γάμο, αποφάσισε να αποσυρθεί από το θέατρο για να αφοσιωθεί στην κόρη της. Ωστόσο, το 1939 ο σκηνοθέτης Αλέκος Σακελλάριος πίστεψε στο ταλέντο της και της έδωσε έναν μικρό ρόλο στην κωμωδία «Κορίτσια της παντρειάς». Από εκεί ξεκίνησε μια δεύτερη, λαμπρή καριέρα για τη Βασιλειάδου, που την ανέδειξε σε μία από τις σπουδαιότερες κωμικές παρουσίες στη σκηνή και στην οθόνη. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε περισσότερες από 40 ταινίες από το 1930 έως το 1977, με σπουδαίες επιτυχίες όπως «Η Ωραία των Αθηνών» (1954) και «Η Θεία από το Σικάγο» (1957) – έργα που την καθιέρωσαν σταθερά στις καρδιές του κοινού.
Ο έρωτας και η δύσκολη σχέση με την κοσμική ζωή
Η αξέχαστη κωμικός, στις αρχές της δεκαετίας του ’30, παντρεύτηκε έναν έμπορο, με τον οποίο απέκτησε την κόρη της, Φωτεινή. Ο γάμος αυτός, ωστόσο, δεν κράτησε παρά μόνο λίγα χρόνια. Η Φωτεινή Βασιλειάδου, σε παλαιότερη συνέντευξή της, είχε σκιαγραφήσει με τρυφερότητα το πορτρέτο της μητέρας της, μιλώντας για μια γυναίκα απλή, δοτική και βαθιά ανθρώπινη.
«Η μητέρα μου ήταν μια σκληρά εργαζόμενη γυναίκα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. «Έφευγε νωρίς το πρωί και επέστρεφε αργά το βράδυ. Πολλές φορές με έπαιρνε μαζί της στα παρασκήνια των θεάτρων όπου εμφανιζόταν. Ζητούσε από τους συνεργάτες της, ηθοποιούς και τεχνικούς, να μιλούν όμορφα, για να μην ακούω άσχημες λέξεις». Λάτρευε το θέατρο, γελούσε δυνατά, είχε ευφυές χιούμορ και αγαπούσε βαθιά τον κόσμο της σκηνής. Διατηρούσε στενές φιλίες με μεγάλες μορφές της εποχής, όπως η Σοφία Βέμπο και ο Βασίλης Αυλωνίτης, παραμένοντας πάντα μια γυναίκα απλή, που νοιαζόταν για όλους.
Το 1945, μετά από μία παράσταση με τον θίασο της Άννας Καλουτά και του Ορέστη Μακρή, η Γεωργία Βασιλειάδου γνώρισε τον κατά πολύ νεότερό της Κώστα Γαμπάρο. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος και αμοιβαίος. Λίγο καιρό αργότερα παντρεύτηκαν και έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατο της σπουδαίας ηθοποιού, το 1980.
Η Γεωργία Βασιλειάδου δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη σχέση με την κοσμική ζωή. Προτιμούσε να περνά τον χρόνο της με την κόρη και τα εγγόνια της, απολαμβάνοντας τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του σπιτιού, παρότι δεν ήταν καλή νοικοκυρά. Τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού αναλάμβανε κυρίως η κόρη της. Η ίδια, μάλιστα, είχε παραδεχτεί σε παλαιότερη συνέντευξή της πως, όταν παντρεύτηκε, πανικοβλήθηκε, καθώς δεν γνώριζε ούτε πού βρίσκονταν τα πιο βασικά αντικείμενα του σπιτιού. Ωστόσο, διέθετε ιδιαίτερη ικανότητα στη διαχείριση των οικονομικών.
Παρά τη διακριτική της στάση μακριά από τα κοσμικά, κάθε δημόσια εμφάνισή της προκαλούσε πραγματικό πανικό στους θαυμαστές της. Με κάθε ευκαιρία, ο κόσμος συνωστιζόταν γύρω της, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να σπάνε τζαμαρίες ή να της σκίζουν τα ρούχα, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν ένα αυτόγραφό της.
Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατος
Η Βασιλειάδου σταμάτησε συνειδητά την καριέρα της στα μέσα της δεκαετίας του ’70, θέλοντας να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια. Τα τελευταία της χρόνια αντιμετώπισε προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένου βρογχικού άσθματος, και απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 1980 στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» της Αθήνας.
Όσα δεν γνωρίζαμε για τη Γεωργία Βασιλειάδου
• Παρότι διέθετε εξαιρετική φωνή, σε ολόκληρη την κινηματογραφική της πορεία ερμήνευσε μόλις ένα τραγούδι.
• Αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κινηματογραφικά δίδυμα του ελληνικού σινεμά, καθώς συνεργάστηκε με τον Βασίλη Αυλωνίτη σε 17 ταινίες.
• Η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία της ήταν η θρυλική «Η Θεία από το Σικάγο», η οποία έκοψε 142.459 εισιτήρια και αναδείχθηκε πρώτη τη σεζόν 1957–1958.
• Το όνομά της εμφανίστηκε για τελευταία φορά στη μεγάλη οθόνη το 1977, με τη συμμετοχή της στο ντοκιμαντέρ του Σπύρου Ζιάγκου «Ένα ένα τέσσερα».
• Από τον πρώτο της γάμο απέκτησε μία κόρη, τη Φωτεινή, την οποία μεγάλωσε μόνη της μετά το διαζύγιο.
• Είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις δύο εγγονές της, Κατερίνα και Τζίνα Αποστολίδου, τις οποίες λάτρευε και φρόντιζε να περνά μαζί τους όσο περισσότερο χρόνο μπορούσε.
ΠΗΓΉ:eirinika.gr