.
.
Η με αριθμό 90/2025 απόφαση του Διαδημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σάμου, που αφορά τον ορισμό υπευθύνων λειτουργίας και τον κανονισμό χρήσης του δημοτικού γηπέδου beach volley εντός της Χερσαίας Ζώνης Λιμένα Σάμου, αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα θεσμικής τάξης, διοικητικής διαφάνειας και χρηστής διοίκησης.
Καταρχάς, προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι η απόφαση, παρότι ελήφθη στις 10 Σεπτεμβρίου 2025, αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» πολλούς μήνες αργότερα. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, καμία διοικητική πράξη δεν είναι εκτελεστή αν δεν έχει προηγουμένως αναρτηθεί στο πρόγραμμα «Διαύγεια». Η καθυστερημένη ανάρτηση εγείρει σοβαρές υπόνοιες είτε διοικητικής αμέλειας είτε προσπάθειας εκ των υστέρων νομιμοποίησης πράξεων και λειτουργιών που ενδεχομένως είχαν ήδη τεθεί σε εφαρμογή χωρίς την απαιτούμενη δημοσιότητα.
Περαιτέρω, με την ίδια απόφαση ορίζονται ως υπεύθυνοι λειτουργίας και προγραμματισμού του γηπέδου beach volley εντός της Χ.Ζ. λιμένα Σάμου Ο εν λόγω ορισμός πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία ανοιχτή, δημόσια και διαφανή διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Δεν προηγήθηκε δημόσια πρόσκληση, δεν καθορίστηκαν αντικειμενικά κριτήρια επιλογής, ούτε υπήρξε συγκριτική αξιολόγηση υποψηφίων. Η διαδικασία περιορίστηκε απλώς στην αποδοχή δύο αιτήσεων, γεγονός που, αν και ενδεχομένως τυπικά νόμιμο, απέχει ουσιωδώς από τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης που οφείλουν να διέπουν τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
Ιδιαίτερα προβληματικός είναι και ο χαρακτήρας του ρόλου που αποδίδεται στους ανωτέρω υπευθύνους λειτουργίας και προγραμματισμού. Τα πρόσωπα αυτά αποκτούν ουσιαστικές αρμοδιότητες διαχείρισης δημόσιου χώρου, ρύθμισης κρατήσεων, καθορισμού προτεραιοτήτων χρήσης και άμεσης επαφής με πολίτες και συλλόγους, χωρίς να προβλέπεται σύμβαση, σαφές πλαίσιο αρμοδιοτήτων και ευθυνών, συγκεκριμένη διάρκεια θητείας ή μηχανισμός ουσιαστικού ελέγχου από το Διοικητικό Συμβούλιο του Διαδημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σάμου. Το θεσμικό αυτό κενό δημιουργεί ασάφεια ως προς τη λογοδοσία και την απόδοση ευθύνης σε περίπτωση προβλημάτων ή καταγγελιών.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πρόβλεψη του κανονισμού, σύμφωνα με την οποία το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο Σάμου και οι υπεύθυνοι λειτουργίας «ουδεμία ευθύνη φέρουν σε περίπτωση ατυχήματος». Η διατύπωση αυτή είναι νομικά έωλη και δεν δύναται να αναιρέσει ευθύνες που απορρέουν από πλημμελή συντήρηση, ελλιπή φωτισμό ή ενδεχόμενη ακαταλληλότητα των εγκαταστάσεων. Η μονομερής αποποίηση ευθύνης δεν αίρει την αντικειμενική ευθύνη του φορέα διαχείρισης δημόσιας υποδομής.
Επιπλέον, στον κανονισμό γίνεται ρητή αναφορά στη χρήση ιδιωτικής ψηφιακής πλατφόρμας για τη διαχείριση των κρατήσεων, χωρίς να προκύπτει απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου για την επιλογή της συγκεκριμένης πλατφόρμας, ούτε πρόβλεψη για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων (GDPR). Η πρακτική αυτή εκθέτει τον φορέα σε σοβαρούς νομικούς και διοικητικούς κινδύνους.
Συνολικά, η συγκεκριμένη απόφαση, αν και τυπικά ερείδεται σε νομοθετικές διατάξεις, εμφανίζει σοβαρές αδυναμίες ως προς τη διαδικασία λήψης της, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τον σεβασμό των αρχών της χρηστής διοίκησης. Η δε καθυστερημένη ανάρτησή της στη «Διαύγεια» εντείνει τις ανησυχίες και καθιστά αναγκαίο τον πλήρη διοικητικό και πολιτικό έλεγχο των ενεργειών του Διαδημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σάμου.
Γιάννης Νέγρης