Η εκτέλεση της 50χρονης Κρίστα Πάικ στο Τενεσί δεν ολοκληρώθηκε όπως είχε προγραμματιστεί. Οι Αρχές της πολιτείας χορήγησαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, όμως, σύμφωνα με δικηγόρους της και δημοσιογράφους που ήταν παρόντες, η Πάικ εξακολουθούσε να αναπνέει και να ακούγεται πίσω από την κλειστή κουρτίνα του θαλάμου. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο.

Η Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ το 1995, όταν η ίδια ήταν 18 ετών. Η εκτέλεσή της είχε προηγουμένως ανασταλεί προσωρινά από ομοσπονδιακό εφετείο, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επέτρεψε τελικά να προχωρήσει.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς επρόκειτο να είναι η πρώτη εκτέλεση γυναίκας στο Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια. Παράλληλα, η πολιτεία έχει βρεθεί και στο παρελθόν αντιμέτωπη με προβλήματα κατά την εφαρμογή της θανατηφόρας ένεσης

Τι σημαίνει η θανατική ποινή;

Πέρα από την ίδια την υπόθεση, το περιστατικό επαναφέρει ένα δύσκολο ερώτημα: μέχρι πού μπορεί να φτάσει το κράτος στην επιβολή της τιμωρίας;

Στις Ηνωμένες Πολιτείες η θανατική ποινή εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε αρκετές πολιτείες. Όμως κάθε αποτυχημένη ή προβληματική εκτέλεση επαναφέρει τη συζήτηση για το κατά πόσο μπορεί μια τέτοια διαδικασία να θεωρηθεί πραγματικά ελεγχόμενη και απαλλαγμένη από περιττό πόνο.

Στην περίπτωση της Πάικ, το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο, καθώς το έγκλημα διαπράχθηκε όταν ήταν 18 ετών και η υπεράσπισή της είχε επικαλεστεί ιστορικό σοβαρής κακοποίησης και ψυχικών τραυμάτων.

Η θανατική ποινή βρίσκεται έτσι στο σημείο όπου συναντώνται η τιμωρία, η δικαιοσύνη για τα θύματα, τα δικαιώματα του καταδικασμένου και η ευθύνη του κράτους. Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ δεν δίνει από μόνη της απάντηση σε αυτό το διαχρονικό δίλημμα. Το κάνει, όμως, ξανά επίκαιρο.

πηγή:in.gr