Τρανταχτά ονόματα των παλαιών δικαστών υπηρέτησαν με απόλυτο σεβασμό και προσήλωση τη Θέμιδα και την κοινωνία, δεν έχουν καμία σχέση με ένα μέρος των όσων διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στο συνδικαλιστικό χώρο της Δικαιοσύνης
Πρόεδροι δικαστικών Ενώσεων αναδείχθηκαν προσωπικότητες υψηλού κύρους με ανοιχτά μυαλά, οι οποίες άφησαν ανεξίτηλα γραμμένο το ονόματά τους στην ιστορία της Δικαιοσύνης.
Έγιναν αποδεκτοί από το σύνολο των συναδέλφων τους, τον νομικό κόσμο γενικότερα και την κοινωνία, λόγω του ήθους, της συγκρότησης, της νομικής κατάρτισης, της προσφοράς στον θεσμό της Δικαιοσύνης και του δημοκρατικού τρόπου σκέψης τους.
Ήταν δικαστές-συνδικαλιστές οι οποίοι δεν επεδίωξαν την προσωπική τους προβολή ή την εξυπηρέτηση των προσωπικών τους συμφερόντων, δεν συμβιβάστηκαν με τους εκάστοτε κυβερνώντες, δεν γλυκοκοίταξαν την εξουσία, δεν έκλεισαν το μάτι στα κόμματα, δεν σκέφτηκαν ποτέ τι κυβερνητική ή μη θέση θα καταλάβουν μετά τη συνταξιοδότησή τους, δεν δημιούργησαν «παρεάκι» για τη στήριξη και εκλογική τους ανάδειξη, δεν κινήθηκαν πάνω στο νήμα μεταξύ δικαστικής και κομματικής ισορροπίας, δεν έκαναν έκκληση στην πολιτεία να αναθεωρήσει τη στάση της σε ζήτημα μεταχείρισης κρατουμένου κ.λπ.
Όλα αυτά τα τρανταχτά ονόματα των παλαιών δικαστών υπηρέτησαν με απόλυτο σεβασμό και προσήλωση τη Θέμιδα και την κοινωνία, δεν έχουν καμία σχέση με ένα μέρος των όσων διαδραματίζονται τα τελευταία χρόνια στο συνδικαλιστικό χώρο της Δικαιοσύνης.
Διευκρινίζεται ότι η όχι και τόσο ευχάριστη εικόνα στα δικαστικά συνδικαλιστικά δρώμενα δεν αφορά φυσικά το σύνολο των Διοικητικών Συμβουλίων των Δικαστικών Ενώσεων, αλλά ένα μέρος αυτών.
Οι νεότεροι δικαστές-συνδικαλιστές στο άκουσμα των ονομάτων των παλαιών συναδέλφων τους, αυτής της καλής παλιάς κοπής που έχει εκπλήξει πλέον, πρέπει όχι μόνο να υποκλίνονται, αλλά να εμπεδώσουν πολύ καλά κάθε κείμενό τους, γιατί η κάθε πρότασή τους είναι για τους νεότερους ένας πολύτιμος θησαυρός γνώσεων, αρχών, ταπεινότητας, προηγμένης δημοκρατικής αντίληψης, κ.ά. Δηλαδή είναι ένας τρόπος σκέψης, και αντίληψης, που πρέπει να διδάσκεται στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών.
Οι νεότεροι δικαστές (συνδικαλιστές και μη) δεν θα έχουν ακούσει κάποια ονόματα συναδέλφων τους που διετέλεσαν πρόεδροι δικαστικών Ενώσεων, οι οποίοι όχι μόνο κόσμησαν τον θεσμό της Δικαιοσύνης, αλλά τον τίμησαν, τον εμπλούτισαν, ανεξάρτητα αν κάποιοι από αυτούς από την ιεραρχία της Δικαιοσύνης δέχθηκαν πειθαρχικές διώξεις για τις δημοκρατικές πεποιθήσεις και αντιλήψεις τους, αλλά τελικά δικαιώθηκαν.
Ναι μεν το Σύνταγμα επέτρεψε στους δικαστές και εισαγγελείς τη συγκρότηση Ενώσεων δικαστικών λειτουργών (όχι πάντως με τη μορφή που προβλέπει ο νόμος 1264/1982 για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις) αλλά και γενικότερα διασφάλισε το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ’ οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως, όμως, στο πέρασμα του χρόνου χάθηκε το μέτρο….
Οι δικαστές που θα μείνουν στη μνήμη των δικαστών για τη συνεισφορά τους στη Δικαιοσύνη και το δικαστικό σώμα, μεταξύ των άλλων, είναι:
– Αντώνης Φλώρος, αρεοπαγίτης, πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (1960-1962). Σε δημοσίευμά του ανέδειξε τα προβλήματα της Δικαιοσύνης και αποκάλυψε τις μεθοδεύσεις της τότε Κυβέρνησης στον συνδικαλιστικό τομέα της Δικαιοσύνης.
Το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου του επέβαλε 15ήμερη προσωρινή παύση, για τα πειθαρχικά παραπτώματα της ανάρμοστης συμπεριφοράς και της παραβίασης του υπηρεσιακού καθήκοντος της εχεμύθειας, για δημοσίευμά του, καθώς εκφράστηκε «ειρωνικώς και περιφρονητικώς» με «οξύ και εριστικό ύφος» κατά του Α.Π.
Ο Αντώνης Φλώρος άσκησε αίτηση ακυρώσεως κατά της πειθαρχικής απόφασης, η οποία απορρίφθηκε από τη μείζονα Ολομέλεια του ΣτΕ.
Ο πειθαρχικά τιμωρηθείς αρεοπαγίτης Αντώνιος Φλώρος, όπως αναφέρει στην ταυτότητά της η ΕνΔΕ, «γίνεται λαϊκό σύμβολο του αγώνα για την κατοχύρωση της δικαστικής ανεξαρτησίας και απολαμβάνει της ένθερμης υποστήριξης όλων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας».
– Παναγιώτης Κωστάκος, αρεοπαγίτης, ο μακροβιότερος πρόεδρος της ΕνΔΕ (1988-1996). Μία ήρεμη προσωπικότητα, μια νηφάλια σκέψη, ένας σπάνιος δικαστής. Φεύγοντας άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στους κόλπους των δικαστικών λειτουργών καθώς εκπροσώπησε τους συναδέλφους του με σθένος και αποτελεσματικότητα. Όλα τα χρόνια που διετέλεσε πρόεδρος της ΕνΔΕ είχε κερδίσει την εκτίμηση των συναδέλφων του και του νομικού κόσμου για την ακεραιότητά του, την επιστημονική του κατάρτιση και το δημοκρατικό ήθος.
– Δημήτρης Μπαρδούτσος, πρόεδρος Εφετών, πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών (1989-1997). Ήταν μια συνδικαλιστική μορφή. Από μόνος του ήταν μια κατηγορία, μακράν κεφαλής από τους συναδέλφους του συνδικαλιστές της εποχής εκείνης. Άψογος δικαστής από κάθε πλευρά, αλλά σκληρός διαπραγματευτής στις διεκδικήσεις των συναδέλφων του, που δεν είχαν όμως καμία σχέση με οικονομικά αιτήματα. Δικαστήριακαι Δικαστικό Σώμα
Ήταν ο μοναδικός πρόεδρος δικαστικής Ένωσης που κατέβασε στους δρόμους της Αθήνας όλους του Διοικητικούς Εφέτες, Διοικητικούς Πρωτοδίκες και διοικητικούς δικαστικούς υπαλλήλους.
Τότε, το Διοικητικό Πρωτοδικείο και Εφετείο Αθηνών στεγαζόταν στο κτίριο του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Αριστείδου. Το κτίριο είχε εγκαταλειφθεί στον χρόνο, γι’ αυτό ο Δημήτρης Μπαρδούτσος το αποκαλούσε «Αχούρ Παλλάς», ενώ στο ισόγειο του κτηρίου στεγαζόταν και λειτουργούσε καθημερινά ο κινηματοογράφος «Ριβολί», που προέβαλε μόνο ταινίες σεξουαλικού περιεχομένου.
Ο Δημήτρης Μπαρδούτσος ασκούσε ασφυκτικές πιέσεις προς την τότε Κυβέρνηση προκειμένου να βρεθεί χώρος-κτίριο για να μεταστεγαστούν τα Διοικητικά Δικαστήρια της Αθήνας, λόγω των άθλιων όρων διαβίωσης των δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων.
Πραγματοποίησε μαζί με όλους τους συναδέλφους του και δικαστικούς υπαλλήλους συγκέντρωση διαμαρτυρίας, κλείνοντας τόσο τη Σοφοκλέους όσο και την Αριστείδου και πραγματοποίησε πορεία στο κέντρο της Αθήνας.
Τελικά, πέτυχε να βρεθεί οικόπεδο και να αναρτηθεί το νέο δικαστικό μέγαρο των Διοικητικών Δικαστηρίων της Αθήνας επί της οδού Λουίζης Ριανκούρ 85, στους Αμπελοκήπους.
– Σωτήρης Μπάγιας, Εισαγγελέας Εφετών, πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος. Διακρίθηκε για το θάρρος, την παρρησία, το φιλελεύθερο πνεύμα του, το οποίο ήταν ένα βήμα μπροστά από την εποχή του και, κυρίως, για τη σταθερή προσήλωσή του στις αρχές της Δημοκρατίας, σε δύσκολους μάλιστα καιρούς.
Ήταν ένας εξαιρετικός νομικός και πάνω από όλα άνθρωπος χωρίς ίχνος ιαβερισμού, είχε πάντα σταθερές αναφορές στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αξίες και είχε ένα σύγχρονο πρότυπο για τους εισαγγελικούς λειτουργούς.
Ο Σωτήρης Μπάγιας είχε παραπεμφθεί στο πειθαρχικό με το ερώτημα της οριστικής απόλυσης για τις απόψεις του που είχε διατυπώσει για το θεσμό της Δικαιοσύνης. Όμως, τον Ιούλιο του 2008 με ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου του Α.Π. απαλλάσσεται από τις κατηγορίες της προσβολής του κύρους της Δικαιοσύνης και της ασυμβίβαστης συμπεριφοράς δικαστικού λειτουργού.
Πάντως, τα λόγια περισσεύουν μετά την αναφορά του Ευάγγελου Βενιζέλου, αμέσως μετά την αναγγελία του απροσδόκητου θανάτου του Σωτήρη Μπάγια:
«Ήταν πιστός φύλακας του κράτους δικαίου. Ο άδικος και αδόκητος θάνατος του εισαγγελέα εφετών Σωτήρη Μπάγια στέρησε την Ελληνική Δικαιοσύνη από ένα λαμπρό λειτουργό μεγάλων ικανοτήτων και σπάνιας ευαισθησίας. Από έναν πιστό φύλακα του κράτους δικαίου που ανέπτυξε από νωρίς όλες τις αρετές του και τιμήθηκε από τους συναδέλφους του εκλεγόμενος πρόεδρος της Ένωσής τους. Είχα την τύχη και την τιμή να συνεργαστώ ως υπουργός Δικαιοσύνης με τον Σωτήρη Μπάγια και να τον εκτιμήσω βαθιά. Λυπάμαι πολύ που ο θάνατος έκοψε τον δρόμο του προς την κορυφή της ισταμένης Δικαιοσύνης».
– Γεώργιος Φαλτσέτος, πρόεδρος Εφετών, πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών (2009-2013). Ο Γιώργος Φαλτσέτος εντάσσεται στη νεότερη γενιά προέδρων δικαστικών Ενώσεων, που άφησε το ιδιαίτερο και χαρισματικό του αποτύπωμα τόσο στο χώρο της Δικαιοσύνης όσο και στον συνδικαλιστικό δικαστικό χώρο.
Ήταν πολύ καλός δικαστής, ετοιμόλογος, αντιλαμβανόταν με οξυδέρκεια τα τεκταινόμενα αλλά και τα μελλούμενα στο χώρο της Δικαιοσύνης. Είχε το προτέρημα σε μια πρότασή του να συρρικνώσει και να αποδίδει το νόημα μιας κατάστασης, ενός συμβάντος, ενώ την ίδια στιγμή για άλλους απαιτούνται σελίδες. Σε κάθε ομιλία του έδινε στις εφημερίδες της εποχής εκείνης πρωτοσέλιδους τίτλους.
Η έντονη συνδικαλιστική δράση του Γιώργου Φαλτσέτου και τον ενδιαφέρον του για τον χώρο της Δικαιοσύνης δεν σίγασε μετά την αποχώρησή του λόγω ορίου ηλικίας από το δικαστικό σώμα, καθώς ασχολήθηκε με τα κοινά. Μάλιστα, εξελέγη από το περιφερειακό συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας περιφερειακός συμπαραστάτης του πολίτη και της επιχείρησης και συνεχίσει με του ίδιους ρυθμούς την προσφορά του.
πηγή:dikastiko.gr