.
.
Δικαίωση για χιλιάδες συμμετέχοντες στα προγράμματα STAGE ήρθε από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφασή του, που προβλέπει πως δικαιούνται πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης.
Όπως αναφέρεται επί δεκαετίες ο ΟΑΕΔ (νυν ΔΥΠΑ) και το ΙΚΑ- ΕΦΚΑ (νυν e-ΕΦΚΑ) ασφάλιζαν τους συμβασιούχους των προγραμμάτων μόνον για περίθαλψη κα εργατικό ατύχημα.
Ωστόσο, όπως αναφέρει η ΕΝΥΠΕΚΚ, με τη νέα απόφαση 384/2026 του ΣτΕ «η υποχρέωση της ΔΥΠΑ- ΕΦΚΑ για πλήρη ασφάλιση του εργαζόμενου με σύμβαση STAGE δεν προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρης σύμβασης εργασίας, αλλά την εν τοις πράγμασι παροχή εξαρτημένης εργασίας».
Κατά τη συγκεκριμένη προσφυγή συμβασιούχος προγράμματος STAGE άσκησε ένσταση ενώπιον της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (ΤΔΕ) του Υποκαταστήματος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Άργους, με την οποία υποστήριξε ότι δικαιούνταν να υπαχθεί στην πλήρη ασφάλιση του πιο πάνω ασφαλιστικού φορέα, διότι, παρά το γεγονός ότι μεταξύ του ίδιου και του αναιρεσείοντος ασφαλιστικού φορέα, ως εργοδότη, είχαν συναφθεί συμβάσεις μαθητείας με σκοπό την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, καθ’ όλη τη διάρκεια της απασχόλησής του στο ΙΚΑ -ΕΤΑΜ παρείχε, στην πραγματικότητα, εργασία υπό συνθήκες εξαρτημένης εργασίας κατά κύριο επάγγελμα και έναντι αμοιβής, εργαζόμενος ως μόνιμος διοικητικός υπάλληλος σε διάφορες υπηρεσίες του εν λόγω οργανισμού κοινωνικής ασφάλισης
Μετά την απόρριψη της ένστασής του, ακολούθησε η προσφυγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ναυπλίου όπου και έγινε δεκτή. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι απασχολήθηκε ως διοικητικός υπάλληλος σε διάφορες υπηρεσίες του ΙΚΑ -ΕΤΑΜ Άργους, ως εργοδότη, με σχέση εξηρτημένης εργασίας κατά το χρονικό διάστημα από 17.8.2005 έως 28.11.2013, υπαγόμενος στην πλήρη ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως ασφαλιστικού φορέα, ανεξαρτήτως του τίτλου των προγραμμάτων και των συμφωνητικών με βάση τα οποία προσλήφθηκε.
Και όπως ανέφερε το Πρωτοδικείο την απόφαση του οποίου υιοθέτησε πλήρως το ΣτΕ «η απασχόληση του δεν αποσκοπούσε, στην πραγματικότητα, στην απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, αλλά στην παροχή εξηρτημένης εργασίας για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, κατά καταστρατήγηση των διατάξεων της εργατικής και κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας».
Ειδικότερα, το ΣτΕ επισημαίνει χαρακτηριστικά πως «το δικάσαν δικαστήριο νομίμως προέβη στον χαρακτηρισμό της φύσης της παρεχόμενης από τον αναιρεσίβλητο εργασίας στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως εργοδότη κατά το χρονικό διάστημα από τις 17.2.2007 έως τις 28.11.2013 ως εξαρτημένης εργασίας, αφού προηγουμένως εκτίμησε τις συνθήκες απασχόλησης, όπως αυτές περιγράφονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και εμπίπτουν στην έννοια της εξαρτημένης εργασίας (πενθήμερη απασχόληση από Δευτέρα έως Παρασκευή για 7 ώρες ημερησίως, έναντι αμοιβής, με δικαίωμα λήψης άδειας) και αφού δέχθηκε ότι η απασχόληση του αναιρεσίβλητου στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως εργοδότη, είχε ως προέχοντα σκοπό την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας μόνο κατά τους πρώτους 18 μήνες, οι οποίοι αποτελούσαν, κατά το δικάσαν διοικητικό εφετείο, το απαιτούμενο χρονικό διάστημα για την απόκτηση της εμπειρίας αυτής ενώ, αντιθέτως, κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα από τις 17.2.2007 έως 28.11.2013 που έπεται του αναγκαίου, κατά την κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου, χρονικού διαστήματος για την ολοκλήρωση της επαγγελματικής κατάρτισης και της απόκτησης της εμπειρίας, αποκλειστικός σκοπός είχε καταστεί πλέον η παροχή εξαρτημένης εργασίας για την εκτέλεση παραγωγικού έργου προς όφελος του πιο πάνω εργοδότη.
πηγή: dikastiko.gr